Connect with us

ΣΚΕΨΕΙΣ

Γυναίκα | Μοναδική ομορφιά και αναντικατάστατη ύπαρξη – Της Ελένης Σεργίου

Published

on

Η γυναίκα είναι το πιο όμορφο δημιούργημα αυτού του πλανήτη. Η κάθε μια ξεχωριστή, μοναδική και αναντικατάστατη. Την γυναίκα οφείλεις και επιβάλλεται, να την αγαπάς, να τη σέβεσαι. Χωρίς αυτήν δε θα υπήρχες, δε θα ζούσες, θα ήσουν ένα τίποτα. Όλα τα χρωστάς σ’ αυτήν. Την Γυναίκα.

Μια λέξη με χιλιάδες νοήματα. Γυναίκα. Μπορεί να είναι η γιαγιά, η μάνα, η αδελφή, η σύντροφος, η κόρη, η φίλη σου. Και όλα αυτά σε ένα πρόσωπο. Η μορφή της είναι πολυδιάστατη, κάποιες φορές μπορεί  να γίνεται και απρόβλεπτη. 

Την μειώνεις, την αδικείς, νιώθεις ότι μπορείς να την εξουσιάσεις.. Λανθάνεσαι. Μπορεί να σε αφήνει να νομίζεις ότι μπορείς, γιατί πολύ απλά είναι ποιο ικανή από εσένα. 

Αιμορραγεί δώδεκα φορές το χρόνο για περίπου μια εβδομάδα, πονάει, σωματικά είναι καταβεβλημένη όμως συνεχίζει τη ζωή της χωρίς σταματημό. Ξυπνά, πηγαίνει στη δουλειά της, επιστρέφει στο σπίτι και συνεχίζει να «εργάζεται».

Ατάραχη και ακάθεκτη παλεύει. Παλεύει ακόμη ναι. Αν είναι δυνατόν. Για τα αυτονόητα. Πόσο τραγικό που ιστορικά υπήρξαν εποχές, όπου η γυναίκα για το κόσμο ισοδυναμούσε με κάτι πολύ μειωτικό από αυτό που είναι και ακόμη δυστυχώς υπάρχουν. Μια κοινωνία, ένας άνθρωπος πρέπει να έχει πολύ χαμηλό δείκτη νοημοσύνης για να μην αντιλαμβάνεται ότι γυνή εστί το Α και το Ω. Επιβάλλεται να την γιορτάζεις κάθε μέρα, να την φροντίζεις και να την αφήνεις να εξελίσσεται, να μεγαλώνει, όπως ένα λουλούδι.

Εύκολα μπορείς να την παρομοιάσεις με τη θάλασσα. Όταν είναι ήρεμη σε ταξιδεύει σε μέρη μαγικά, μέρη που δεν μπορεί να αντιληφθεί ο νους. Όταν αγριεύει όμως και χτυπιέται με τα κύματα που αυτή προκαλεί στους βράχους τότε μπορεί να σε αναστατώσει, να σε κάνει να τρέμεις από αγωνία. Σε ταξιδεύει στο άγνωστο και εσύ την ακολουθείς. Γιατί είναι εθιστική, η θάλασσα, η γυνή. 

Να θυμάσαι πως κάθε γυναίκα έχει τη δύναμη να φθάσει όπου αυτή θέλει, έχει την σωματική και πνευματική ικανότητα να ξεπεράσει κάθε εμπόδιο. Φτάνει να το θέλει αυτή, η γυναίκα!

ΣΚΕΨΕΙΣ

Η αξιοπρέπεια των ψυχών είναι ταλέντο – Της Ρούλας Πέτρου

Published

on

Αν κοιτάξεις ψηλά στον απέραντο ουρανό θα καταλάβεις πόσο μικροί είμαστε, σαν δροσοσταλίτσες που κάποια στιγμή η ψυχή μας θα πετάξει ψηλά στον ουρανό και θα απελευθερωθεί από όλα τα δεινά που την βασανίζουν στη γη. Αν το συνειδητοποιούσαν αυτό οι περισσότεροι άνθρωποι, ίσως όλα να ήταν διαφορετικοί και να ζούσαμε σε ένα κόσμο ανθρώπινο, αληθινό, όμορφο, ποιοτικό, λιγάκι παραμυθένιο.

Θυμάστε κάποια στιγμή, έγραψα ότι  υπάρχουν άνθρωποι που μοιάζουν  με κομμάτια αστεριών, είναι σπάνιο να τους συναντήσεις, όμως όχι ανέφικτο και είναι μεγάλη ευλογία να υπάρχουν στη ζωή σου. Είναι αυτοί οι άνθρωποι που η ψυχή τους είναι γεμάτη φως, η καρδιά τους πλημμυρισμένη από αγάπη, είναι καλοσυνάτοι, χαίρονται και δακρύζουν από συγκίνηση όταν σε βλέπουν ευτυχισμένο, πάντα με μια όμορφη κουβέντα στο στόμα για τους ανθρώπους που αγαπούν και μια μεγάλη αγκαλιά ψυχής. Δεν ξέρουν και δεν θέλουν να γνωρίζουν την σκοτεινή πλευρά της ψυχής, την άσχημη, την διαβολική που σκορπά δηλητήριο, κακία, ζήλια. Έχουν μια αξιοπρέπεια και μια ευγένεια ψυχής με την οποία αιχμαλωτίζουν την καρδιά σου.

Οι όμορφοι άνθρωποι λοιπόν έχουν τον τρόπο να ραντίζουν το νου και την ψυχή σου με πολύτιμες, ξεχωριστές, όμορφες ευωδίες  και να ζωγραφίζουν όμορφα χρώματα. Οι άνθρωποι αυτοί θα σου ανοίγουν πάντα όμορφους δρόμους να περπατάς, φωτεινούς γιατί θα επιθυμούν για εσένα την ευτυχία, τη χαρά, την πληρότητα. Να θυμάστε πως ο έντιμος άνθρωπος έχει πάντα ψυχή μικρού παιδιού. Με κάποιους ανθρώπους  έχουμε βάλει τόσο νερό στο κρασί μας που δεν πίνετε πιά. Αυτή είναι η άλλη όψη του νομίσματος, πιο χλομή, πιο σκοτεινή, τοξική και δύσκολη.

Δεν γεννήθηκαν σε αυτό τον κόσμο όλοι οι άνθρωποι για το «πολύ».

Κι όμως υπάρχουν και αυτά τα άτομα που είναι διπλοπρόσωποι, πέφτει η μάσκα τους ακριβώς την στιγμή που στα δικά τους μάτια θα είσαι ψηλά και θα τους κυριεύσει το μυαλό ο φόβος και ο φθόνος. Ακριβώς την στιγμή που η δικιά σου ζωή θα αλλάζει και θα οδηγείται στα πιο φωτεινά και όμορφα μονοπάτια στον προσωπικό τομέα αλλά και επαγγελματικό. Ίσως για χρόνια να πλανάται στον μυαλό σου ένα γιατί και να μην έχεις απάντηση. Η απάντηση τελικά είναι απλή. Δεν γεννήθηκαν σε αυτό τον κόσμο όλοι οι άνθρωποι για το «πολύ». Τόσοι είναι. Είναι λίγοι, ανασφαλείς, κάποιοι ζηλιάρηδες και κομπλεξικοί. Δεν φταις εσύ γι’ αυτό, το θέμα είναι δικό τους. Δεν αλλάζει η δική μας αξία επειδή κάποιοι άνθρωποι δεν μπόρεσαν να μας αντιμετωπίσουν, δεν έχουν την απαραίτητη παιδεία και ποιότητα. Απλά με την σκάρτη συμπεριφορά τους μας μαθαίνουν να γινόμαστε πιο σοφοί. Δεν έχουν όλοι την ίδια δυναμική στον χαρακτήρα και την προσωπικότητα.

Ε ναι λοιπόν υπάρχουν και οι σκατόψυχοι! Το αποδεχόμαστε και κρατάμε τις αποστάσεις μας. Εξάλλου επιθυμία μας δεν είναι στη ζωή μας να έχουμε ανθρώπους φωτεινούς που ξέρουν να αγαπούν, να σέβονται, να έχουν εμπιστοσύνη στην κρίση μας και που επιθυμούν και μας το δείχνουν και με λόγια και με πράξεις; Ότι θέλουν να είμαστε φίλοι τους, οι δικοί τους άνθρωποι, η οικογένεια τους. Εξάλλου η αγάπη φίλε μου φαίνεται στις πράξεις, στις αγκαλιές ψυχής, στα χαμόγελα, το γέλιο, τις στιγμές, την προσφορά. Να θυμάστε πάντα πως οι άνθρωποι που μας αγαπάνε αληθινά για όλα αυτά που είμαστε και δεν είμαστε και αναγνωρίζουν την αξία μας βρίσκουν τον τρόπο να αποτελούν πάντα μέρος της ζωής μας . Να θέτεις όρια, να αγαπάς και να σέβεσαι τον εαυτό σου.

Σήκωσε το βλέμμα στον ουρανό και παρέα με τα αστέρια της καρδιάς σου πέταξε όσο πιο ψηλά μπορείς να φτάσεις . Και μην ξεχνάς πως η αξιοπρέπεια των ψυχών είναι ταλέντο από την ώρα της γέννησης μας.

Continue Reading

ΣΚΕΨΕΙΣ

Γερμανία | Η μετά-Μέρκελ εποχή – Του Άντρου Καραγιάννη

Published

on

Το 2021 η τέως Καγκελάριος της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ αποχώρησε από την πολιτική σκηνή μετά από 16 χρόνια στην Καγκελαρία, τόσα όσα υπηρέτησε και ο πνευματικός της πατέρας Χέλμουτ Κολ.Το κόμμα της Μέρκελ, οι Χριστιανοδημοκράτες CDU, βρίσκεται σήμερα, αν και αποδυναμωμένο, στην πρώτη θέση, νιώθοντας την ανάσα του ακροδεξιού κόμματος Εναλλακτική για τη Γερμανία AfD, το οποίο συγκεντρώνει ένα ποσοστό πάνω από 21%.

Η Γερμανία, παρ’ όλο που συνεχίζει να κατέχει την πρωτιά στην Ε.Ε. ως η πλουσιότερη χώρα – μέλος, αλλά και ο μεγαλύτερος συνεισφορέας της, δεν αποτελεί πλέον εξαίρεση της σταθερότητας, σε μια Ευρώπη της αβεβαιότητας και της ανόδου της ακροδεξιάς. Το AfD δημιουργήθηκε το 2013, λαμβάνοντας το απαιτούμενο 5% για είσοδο στη Γερμανική Βουλή, και αυξάνει συνεχώς τα ποσοστά του, προβάλλοντας κυρίως την οικονομική κρίση, το σχέδιο μαζικών απελάσεων μεταναστών και τη γεωπολιτική ανασφάλεια.

Τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν αρκετοί πολίτες, ακόμα και στην πλούσια Γερμανία, οδηγούν τους απεγνωσμένους πολίτες στις αγκάλες της ακροδεξιάς, αφού αυτοί εμφανίζονται ως υπερασπιστές των αδύναμων και όσων νιώθουν αδικημένοι από το σύστημα. Χρησιμοποιούν άρτια το συναίσθημα, εκμεταλλευόμενοι τον φόβο και τον θυμό της κοινωνίας των πολιτών, σε μια προσπάθεια να μιμηθούν την «πολιτική των παραπόνων» του Ντόναλντ Τραμπ.

Ιδιαίτερα ενισχυμένο εμφανίζεται το AfD σε κρατίδια της πρώην Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας, εισπράττοντας μεγάλη εκλογική απήχηση λόγω της αντικομματικής και αντιμεταναστευτικής ρητορικής του. Η επικράτηση των λαϊκιστών στη Γερμανία επιφέρει συνεχείς απώλειες στα παραδοσιακά κόμματα προς την ακροδεξιά, αφού, όπως και στην Ε.Ε., η δυναμική και οι προοπτικές της ακροδεξιάς είχαν υποβαθμιστεί.

Η Γερμανική κοινωνία παρουσιάζεται σήμερα διχασμένη μπροστά σε ένα πολύ ενισχυμένο AfD, κυρίως στις αγροτικές περιοχές και σε μικρές πόλεις με οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα. Από αυτή την περιοχή κατάγεται και η πρώην Πρόεδρος του Αριστερού Κόμματος Die Linke Σάρα Βάγκενκνεχτ, η οποία δημιούργησε το δικό της κόμμα «Συνασπισμός Σάρα Βάγκενκνεχτ» (BSW) που, ναι μεν, υπερασπίζεται ζητήματα κοινωνικής πρόνοιας και παρουσιάζεται ενάντια στη βολεμένη πολιτική ελίτ που στρέφεται ενάντια στον λαό, αλλά δείχνει και δείγματα δεξιών – συντηρητικών θέσεων σε πολιτισμικά θέματα, όπως το μεταναστευτικό και οι κοινωνικές μειονότητες.

Απώλειες είχε και το ίδιο το κόμμα της Μέρκελ, το CDU, αφού εντάχθηκε στον λαϊκίστικο χώρο η δεξιά συντηρητική Ένωση Αξιών (Werteunion), ο επικεφαλής της οποίας προέρχεται από τους Χριστιανοδημοκράτες, υιοθετώντας καθαρά εθνικό – συντηρητικές θέσεις.

Η άλλοτε ισχυρή οικονομικά Γερμανία, που αποτελούσε παράδειγμα προς μίμηση, ταλανίζεται σήμερα πολιτικά με την άνοδο της ακροδεξιάς να οφείλεται κυρίως στη χαμηλή ανάπτυξη, στις κοινωνικές ανισότητες και εντάσεις και ιδιαίτερα στην αβεβαιότητα που νιώθουν οι πολίτες. Η δυνατή οικονομικά Γερμανία της Μέρκελ και του Σόιμπλε που βγήκε αλώβητη από την οικονομική κρίση του 2010 απειλείται σήμερα από την ισχυρή Ιαπωνία, που το 2023 συναγωνιζόταν με τη Γερμανία για την τρίτη θέση στον κατάλογο των μεγαλύτερων οικονομιών παγκοσμίως.

Σήμερα και οι δύο χώρες, Ιαπωνία και Γερμανία, αντιμετωπίζουν σοβαρά θέματα γήρανσης του πληθυσμού και συρρίκνωσης του εργατικού δυναμικού, παρά την πολιτική των «ανοιχτών συνόρων» για μετανάστες της Μέρκελ το 2015. Το 2005 ο κόσμος τιμώρησε με την ψήφο του τον εμπνευστή των αλλαγών και μεταρρυθμίσεων Γκέρχαρντ Σρέντερ και το κόμμα του, τους Σοσιαλδημοκράτες SPD, εδραιώνοντας το κόμμα της Μέρκελ, το CDU, στην εξουσία μέχρι το 2021.

Η πολιτική, κοινωνική και οικονομική αναταραχή λειτουργεί προς όφελος των λαϊκιστών και αυτό φαίνεται τόσο στη Γερμανία όσο και στη Γαλλία, όπου η ακροδεξιά Λεπέν αναμένει να εκλεγεί Πρόεδρος. Στη Γερμανία το AfD φλερτάρει με τους Χριστιανοδημοκράτες ως βασικός μελλοντικός κυβερνητικός εταίρος.  Στο ερώτημα λοιπόν «Πού πάει σήμερα η Ευρωπαϊκή Ένωση και η ατμομηχανή της, η Γερμανία;», η απάντηση είναι ξεκάθαρη: Ρέπει με μαθηματική ακρίβεια προς την ακροδεξιά!

Continue Reading

ΣΚΕΨΕΙΣ

Η βροχή – Του Σπύρου Γιασεμίδη

Published

on

«Να δεις που όλα θα είναι καλύτερα όταν σταματήσει η βροχή» συνήθιζε να λέει ένας φίλος.

Διαφωνώ.

Μου αρέσει να βρέχει. Βγαίνω έξω, περπατώ στη βροχή, γίνομαι μούσκεμα. Προτιμώ το ρίσκο του κρυολογήματος που έρχεται με τον περίπατο στη βροχή, παρά τη σιγουριά που προφέρει ένα στεγνό καταφύγιο μακριά από αυτήν. Εκτός κι αν αυτό το καταφύγιο βρίσκεται στην Saint-Germain-des-Prés, στο Παρίσι και ακούει στο όνομα ‘Les Deux Magots’. Εκεί δέχομαι να κάνω την εξαίρεση και να ρεμβάσω στη θέα των δακρύων του ουρανού, καθισμένος σε μια από τις άσπρες καρέκλες με την ξύλινη λεπτομέρεια, απολαμβάνοντας ζεστό γαλλικό καφέ.

Μου αρέσει να μυρίζω το φρεσκοποτισμένο χώμα και με κάθε εισπνοή να φέρνω στο μυαλό μου παλιά βροχολουσμένα καρέ στα οποία ήμουν στο κέντρο, πρωταγωνιστής, και όχι στο περιθώριο, κομπάρσος. Έζησα για τέσσερα χρόνια στο Ηνωμένο Βασίλειο, οπόταν η αγάπη μου για την βροχή δεν θα μπορούσε παρά να καλλιεργηθεί σε μια τόσο βροχόφιλη χώρα. Οι πλείστες μου εισπνοές βροχής αναμεμιγμένης με κάποιο άλλο γήινο στοιχείο, με στέλνουν πίσω εκεί, όταν περπατούσα στο quayside του Newcastle, παρά τον ποταμό Tyne και άρχιζε ξαφνικά να βρέχει, και οι ομπρέλες παρέμεναν πεισμωτικά κλειστές και άνοιγαν μόνο όταν έβρεχε καρεκλοπόδαρα, μόνο στην εσχάτη περίπτωση. Γιατί να ανοίξουν άλλωστε, και να μας στερήσουν εκείνη τη θεόσταλτη σύνδεση με τον ουρανό, που μας μιλά σε ρευστή γλώσσα και επιτονίζει το λόγο του με αστραπές και βροντές;

Έχεις δει ποτέ βροχή να σκάει σε ποταμό; Κάτι μαγικό συμβαίνει όταν ενώνεται νερό με νερό, κάτι που δεν μπορούν να εξηγήσουν τα μάτια, μα το οποίο η καρδιά καταλαβαίνει απόλυτα – μια ρυτιδωμένη ομορφιά στο ήρεμο πρόσωπο του ποταμού, το οποίο μορφάζει μόνο όταν δέχεται βροχή κι όταν το διασχίζουν βαπόρια.

Μου αρέσει να ακούω μουσική με μελαγχολική χροιά όταν (αναγκαστικά) βλέπω την βροχή κάτω από ένα ταβάνι. Αν η βροχή ήταν ταινία, τότε το soundtrack της δεν θα ήταν άλλο από το ‘Rain’ των Uriah Heep.

Rain, rain, rain in my tears

Measuring carefully my years

Μπλε στίχος, κόκκινο τζάκι, λευκό κρασί και διάφανες σταγόνες στο τζάμι. Κάποιες φορές στη ζωή, η ευτυχία έρχεται με μελαγχολικό περιτύλιγμα.

Μου αρέσει να βλέπω τον γκρίζο ουρανό και να σκέφτομαι την λιακάδα που κρύβει πίσω του. Γουστάρω την εναλλαγή γκρίζου και μπλε και που ανταλλάζω το κρύο με τη ζέστη όταν μπαίνω στο ντους, μετά τη βόλτα μου στη βροχή. Γιν και Γιανκ – η ζωή είναι γεμάτη από μικρές αντιθέσεις, όπου τα πλην φορτίζουν τα συν και η σκιά κάνει τον ήλιο να δείχνει πιο λαμπερός, όταν αυτός μετέπειτα ξεπροβάλει.

Μου αρέσει να με νανουρίζει η βροχή –η αληθινή, όχι η ηχογράφησή της. Να είμαι στο κρεβάτι, στη ζεστή αγκαλιά της κουβέρτας και να έχω ελαφρώς ανοικτό το παράθυρο για να μυρίζομαι τον ηλεκτρισμένο από τους κεραυνούς και ενυδατωμένο από τη βροχή αιθέρα. Να ξέρεις, πως τα όνειρα που βλέπεις στη βροχή, καταλήγουν πάντα σε ουράνια τόξα.

«Δεν βλέπεις πως όλα δείχνουν καλύτερα μέσα στην βροχή παρά έξω από αυτήν» συνήθιζα να απαντώ στον φίλο μου και οι απαντήσεις που τελειώνουν με ερωτηματικό είναι, εκ φύσεως, πιο εμφαντικές κι από αυτές που κλείνουν με θαυμαστικό. Η ανταπάντηση του φίλου μου ήταν πάντα ένα μηχανικό ανασήκωμα των ώμων, ένα βουβό «ότι να ‘ναι», με μένα να κάνω κάθε φορά την σκέψη πως στον κόσμο υπάρχουν δυο είδη ανθρώπων – αυτοί που θεωρούν την βροχή κομμάτι της ψυχοσύνθεσής τους και την καλωσορίζουν όταν αυτή πέφτει απαλά πάνω τους και τους τυλίγει το κορμί σε μια υγρή, θαλπωρική κουβέρτα και εκείνοι που απλά βρέχονται από αυτήν.

It’s raining outside but that’s not unusual

But the way that I’m feeling is becoming usual

Advertisement

Όσα τραγούδια κι αν γραφτούν για τη βροχή, την πιο ωραία μουσική θα την κάνει πάντα η ίδια όταν πέφτει.

Continue Reading

ΠΡΟΣΦΑΤΑ