Connect with us

ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Eνδιαφέροντα γεγονότα για τη λογοτεχνία που ίσως δε γνωρίζες

Published

on

Mέσα στις σελίδες ενός βιβλίου κρύβεται η δύναμη να μεταφέρει, να διαφωτίζει και να μεταμορφώνει.

Όσοι ζούμε στον κόσμο της λογοτεχνίας λατρεύουμε να ανακαλύπτουμε νέες πληροφορίες για την ιστορία της και την επιρροή της στα βάθη των αιώνων.

Παρακάτω θα βρείτε μερικά συναρπαστικά γεγονότα που μπορεί να κεντρίσουν το ενδιαφέρον σας και να εμπλουτίσουν το λογοτεχνικό σας ταξίδι.

1. Ο «Βάρδος του Έιβον»: Ο Ουίλιαμ Σαίξπηρ χάρισε στην αγγλική γλώσσα πάνω από 1.700 νέες λέξεις και φράσεις, όπως “eyeball”, “gloomy” και “swagger”.

2. Ο μυστηριώδης Πόε: Ο Έντγκαρ Άλαν Πόε, ο μετρ του μακάβριου, λέγεται ότι βρέθηκε σε παραλήρημα στους δρόμους της Βαλτιμόρης φορώντας ρούχα που δεν ήταν δικά του, λίγες ημέρες πριν από τον πρόωρο θάνατό του το 1849. Οι συνθήκες του θανάτου του παραμένουν μυστηριώδεις.

3. Μια ιστορία δύο λεξικών: Το πρώτο ολοκληρωμένο αγγλικό λεξικό δεν συντάχθηκε από κάποιον μελετητή, αλλά από κάποιον Σάμιουελ Τζόνσον, ο οποίος ξεκίνησε το μνημειώδες έργο το 1746 και το ολοκλήρωσε το 1755. Το “Λεξικό της αγγλικής γλώσσας” του έθεσε τις βάσεις για τους μελλοντικούς λεξικογράφους.

4. Η προέλευση του χαρτόδετου βιβλίου: Ενώ τα χαρτόδετα βιβλία μπορεί να φαίνονται πανταχού παρόντα σήμερα, η προέλευσή τους ανάγεται στα μέσα του 19ου αιώνα, όταν έγιναν για πρώτη φορά δημοφιλή από τον Γερμανό εκδότη Tauchnitz, ο οποίος προσπάθησε να κάνει τη λογοτεχνία πιο προσιτή στους ταξιδιώτες.

5. Το ημερολόγιο ενός νεαρού κοριτσιού: Το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ, που έγραψε ενώ κρυβόταν από τους Ναζί κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, απορρίφθηκε αρχικά από τους εκδότες. Μόνο το 1952, όταν ο πατέρας της, Όττο Φρανκ, κανόνισε την έκδοσή του, ο κόσμος γνώρισε τους οδυνηρούς προβληματισμούς της Άννας.

6. Μια σουρεαλιστική συνεργασία: Ο σουρεαλιστής καλλιτέχνης Σαλβαδόρ Νταλί συνεργάστηκε με τον αινιγματικό συγγραφέα Λιούις Κάρολ για να δημιουργήσουν εικονογραφήσεις για μια ειδική έκδοση του βιβλίου “Οι περιπέτειες της Αλίκης στη χώρα των θαυμάτων”. Το έργο τέχνης που προέκυψε προσθέτει ένα επιπλέον στρώμα ιδιοτροπίας στο διαχρονικό παραμύθι του Κάρολ.

7. Μια λογοτεχνική φάρσα:Το 1969, ο μυθιστοριογράφος Κλίφορντ Ίρβινγκ διέπραξε μια από τις μεγαλύτερες λογοτεχνικές φάρσες του 20ού αιώνα, κατασκευάζοντας μια αυτοβιογραφία του απομονωμένου δισεκατομμυριούχου Χάουαρντ Χιουζ. Το τέχνασμα αιχμαλώτισε το κοινό και προκάλεσε φρενίτιδα στα μέσα ενημέρωσης προτού αποκαλυφθεί.

8. Μυστική Εταιρεία: Οι Inklings, μια άτυπη λογοτεχνική ομάδα στην οποία συμμετείχαν φωστήρες όπως ο J.R.R. Tolkien και ο C.S. Lewis, συναντιόνταν τακτικά στην παμπ Eagle and Child στην Οξφόρδη στα μέσα του 20ου αιώνα. Οι συζητήσεις και η συντροφικότητα τους έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση του τοπίου της σύγχρονης λογοτεχνίας φαντασίας.

Advertisement

9. Lost in Translation: Το αρχαίο επικό ποίημα “Beowulf”, γραμμένο στα αρχαία αγγλικά, παρέμεινε σχετικά άγνωστο μέχρι τον 19ο αιώνα, όταν τελικά μεταφράστηκε στα σύγχρονα αγγλικά από τον λόγιο J.R.R. Tolkien, ο οποίος και ο ίδιος επηρεάστηκε βαθιά από τα θέματα του ηρωισμού και της μοίρας του.

10. Η κατάρα του βάρδου: Φημολογείται ότι μια κατάρα πλήττει όσους τολμούν να παρουσιάσουν τον “Μάκβεθ” του Σαίξπηρ μέσα σε ένα θέατρο, οδηγώντας σε ατυχήματα και αναποδιές. Για να αποτρέψουν την κακοτυχία, οι ηθοποιοί συχνά αναφέρονται στο έργο ως “Το σκωτσέζικο έργο” και αποφεύγουν να προφέρουν το όνομά του μέσα στα όρια ενός θεάτρου.

11. Μια λογοτεχνική ερωτική σχέση: Οι ποιητές Ελίζαμπεθ Μπάρετ Μπράουνινγκ και Ρόμπερτ Μπράουνινγκ διεξήγαγαν μεγάλο μέρος του φλερτ τους μέσω ερωτικών επιστολών, με αποκορύφωμα την απόδραση και τον τελικό γάμο τους. Η αλληλογραφία τους, που διασώθηκε για τις επόμενες γενιές, προσφέρει μια ματιά στο παθιασμένο ρομάντζο τους.

12. Το οστρακιασμένο γράμμα: Ο Ναθάνιελ Χόθορν, συγγραφέας του “Οστρακιασμένου γράμματος”, πρόσθεσε ένα “w” στο οικογενειακό όνομα κατά τη δημοσίευση του πρώτου του μυθιστορήματος για να αποστασιοποιηθεί από τη φήμη που σχετιζόταν με τον πρόγονό του, τον δικαστή Τζον Χέιθορν, ο οποίος προήδρευε στις δίκες μαγισσών του Σάλεμ.

13. Μια μοναδική αίσθηση:Η Χάρπερ Λι, συγγραφέας του βραβευμένου με Πούλιτζερ μυθιστορήματος “To Kill a Mockingbird”, δεν δημοσίευσε ποτέ άλλο βιβλίο κατά τη διάρκεια της ζωής της, γεγονός που οδήγησε σε εικασίες σχετικά με τους λόγους της λογοτεχνικής της σιωπής.

14. Το πρώτο μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας:Το βιβλίο της Mary Shelley “Frankenstein- or, The Modern Prometheus”, που εκδόθηκε το 1818, θεωρείται ευρέως ως το πρώτο μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας.

15. Ο λογοτεχνικός ντετέκτιβ:Ο Σερ Άρθουρ Κόναν Ντόιλ, δημιουργός του εμβληματικού ντετέκτιβ Σέρλοκ Χολμς, συνέβαλε καθοριστικά στην αθώωση δύο ανδρών που είχαν καταδικαστεί άδικα για εγκλήματα. Το ενδιαφέρον του για την εγκληματολογική επιστήμη και τη δικαιοσύνη επεκτάθηκε πέρα από τις σελίδες της μυθοπλασίας του.

16. Ποιητική επανάσταση: Η γενιά των Μπιτ, ένα λογοτεχνικό κίνημα που εμφανίστηκε τη δεκαετία του 1950, αμφισβήτησε τα κοινωνικά πρότυπα με το ωμό, αυθόρμητο ύφος της και την απόρριψη των κυρίαρχων αξιών. Ποιητές όπως ο Άλεν Γκίνσμπεργκ και ο Τζακ Κέρουακ άνοιξαν το δρόμο για μια νέα εποχή αντιπολιτισμικής έκφρασης.

17. Ο μύθος του Σίσυφου: Ο Αλμπέρ Καμύ, υπαρξιακός φιλόσοφος και συγγραφέας του “Ξένου”, παρατήρησε κάποτε: “Δεν υπάρχει παρά ένα πραγματικά σοβαρό φιλοσοφικό πρόβλημα, και αυτό είναι η αυτοκτονία”. Η εξερεύνηση του παραλογισμού της ύπαρξης συνεχίζει να βρίσκει ανταπόκριση στους αναγνώστες που παλεύουν με το νόημα της ζωής.

18. Η γλώσσα των λουλουδιών: Στη βικτοριανή Αγγλία, η ανταλλαγή λουλουδιών είχε συμβολική σημασία, με κάθε άνθος να μεταφέρει ένα συγκεκριμένο μήνυμα. Αυτό το λουλουδένιο λεξιλόγιο βρήκε το δρόμο του στη λογοτεχνία, προσθέτοντας βάθος και αποχρώσεις στις αλληλεπιδράσεις και τα συναισθήματα των χαρακτήρων.

Advertisement

Πηγή: lavart.gr

ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Οι 10 αγαπημένες ταινίες του Francis Ford Coppola

Published

on

Φιλμ μεγάλων σκηνοθετών, που καθόρισαν το μεγαλόπρεπο ύφος και τη θεματολογία των δικών του ταινιών

Εν όψη της πρεμιέρας της νέας επικής ταινίας επιστημονικής φαντασίας του βετεράνου σκηνοθέτη Φράνσις Φορντ Κόπολα, «Megalopolis», στο 77ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών, στις 16 Μαΐου, θυμηθήκαμε τη λίστα με τις αγαπημένες ταινίες του, την οποία παρουσίασε για πρώτη φορά στο περιοδικό Sight & Sound το 2012. Ο δημιουργός των ταινιών «Ο Νονός: Μέρος I, II & III» και «Αποκάλυψη Τώρα», που κέρδισαν Όσκαρ και άλλα σημαντικά βραβεία σε διεθνή φεστιβάλ κινηματογράφου, επέλεξε να συμπεριλάβει κλασσικές, αλλά και λιγότερο αναγνωρισμένες ταινίες μεγάλων σκηνοθετών, που καθόρισαν το μεγαλόπρεπο ύφος και τη θεματολογία των δικών του ταινιών. Ο Ιάπωνας σκηνοθέτης Ακίρα Κουροσάβα εκπροσωπείται εδώ με δύο ταινίες, καθώς σύμφωνα με τον Κόπολα: «Εκείνο που ξεχωρίζει τον Κουροσάβα είναι ότι δεν έχει ένα ή δύο αριστουργήματα “στη φιλμογραφία του”, αλλά οκτώ». Ταινίες του Φεντερίκο Φελίνι, του Μάρτιν Σκορσέζε και του Μπίλι Γουάιλντερ δεν λείπουν, επίσης, από τη λίστα με τις αγαπημένες ταινίες του φημισμένου σκηνοθέτη του Νέου Χόλιγουντ.

1. Στάχτες και Διαμάντια (1958), του Άντζεϊ Βάιντα

Η ταινία «Στάχτες και Διαμάντια», που ολοκληρώνει την «Τριλογία του Πολέμου» του Άντζεϊ Βάιντα, είναι η πιο γνωστή και ίσως η καλύτερη του Πολωνού σκηνοθέτη. Βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Γέζι Αντζεγιέφσκι, η ιστορία λαμβάνει χώρα το 1945, λίγο μετά το τέλος του Πολέμου, και πραγματεύεται την περιπέτεια ενός στρατιώτη που γίνεται μέλος μίας παράνομης κομμουνιστικής οργάνωσης. Επαναστατική και πρωτοποριακή, η ταινία ενέπνευσε τόσο τον Κόπολα, όσο και άλλους διεθνείς σκηνοθέτες.

2. Τα καλύτερα χρόνια της ζωής μας (1946), του Γουίλιαμ Γουάιλερ

Η ταινία αυτή του Γουίλιαμ Γουάιλερ, που κυκλοφόρησε αμέσως μετά τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, πραγματεύεται τη σκληρή πραγματικότητα με την οποία ήρθαν αντιμέτωποι οι ήρωες, γυρίζοντας πίσω στην πατρίδα τους. Με πρωταγωνιστές τους Φρέντρικ Μαρτς, Ντέινα Άντριους και Μίρνα Λόι, η ταινία αφηγείται μία ρεαλιστική και συγκινητική ιστορία τριών βετεράνων και των οικογενειών τους, που σύντομα ανακαλύπτουν ότι τα σημάδια του πολέμου επάνω τους είναι βαθύτερα απ’ ότι είχαν ποτέ φανταστεί. Το αντιπολεμικό μήνυμα της ταινίας βρίσκεται ακριβώς στο στοιχείο του Κόπολα και άρα δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς γιατί η συγκεκριμένη ταινία είναι μία από τις αγαπημένες του.

3. Οι Βιτελόνοι (1953), του Φεντερίκο Φελίνι

Advertisement

Πριν από το «La Dolce Vita» (1960), ή ακόμα και τις «Νύχτες της Καμπίρια» (1957), που ανήκουν στην πρώτη παγκοσμίως γνωστή περίοδο της φιλμογραφίας του μεγάλου Ιταλού σκηνοθέτη, ο Φελίνι γύρισε μία σειρά σχεδόν νεορεαλιστικών ταινιών, στα ίχνη του Βιττόριο ντε Σίκα και του Ρομπέρτο Ροσσελλίνι. Οι «Βιτελόνοι» ανήκουν σε αυτή την περίοδο, που βέβαια, παρά τους κανόνες του είδους, έχουν τη χαρακτηριστική του σκηνοθετική πινελιά. Εκτός από τον Κόπολα, η ταινία επηρέασε επίσης τον Σκορσέζε, τον Τζορτζ Λούκας, τον Τζόελ Σουμάχερ και άλλους δημιουργούς.

4. Οι Κακοί Κοιμούνται Ήσυχα (1960), του Ακίρα Κουροσάβα

Ο Ακίρα Κουροσάβα είναι γνωστότερος στη Δύση για τις ταινίες του με σαμουράι, σε σημείο που οι περισσότεροι φαν του αγνοούν την ύπαρξη των ταινιών του με θέμα το οργανωμένο έγκλημα της Ιαπωνίας. Αυτή η ταινία είναι μία από τις καλύτερες νέο-νουάρ του σκηνοθέτη, με θέμα τη Γιακούζα και πρωταγωνιστή, φυσικά, τον Τοσίρο Μιφούνε, που είχε και στην προσωπική του ζωή εμπειρίες με τον υπόκοσμο. Και εδώ, όπως και στις ταινίες εποχής του, ο Κουροσάβα προσαρμόζει μια τραγωδία του Ουίλιαμ Σαίξπηρ στο σενάριο.

5. Yojimbo (1961), του Ακίρα Κουροσάβα

Η ταινία αυτή του Κουροσάβα, με πρωταγωνιστή τον βασικό του ηθοποιό, Τοσίρο Μιφούνε, αποτέλεσε τη βάση για το διάσημο Σπαγκέτι Γουέστερν του Σέρτζιο Λεόνε, «Για μια χούφτα δολάρια» (1964), με τον Κλιντ Ίστγουντ. Τοποθετημένη χρονικά στην περίοδο Έντο, η ταινία πραγματεύεται την ιστορία ενός ξεπεσμένου σαμουράι που φτάνει σε μία διεφθαρμένη πόλη και καλείται να υπερασπιστεί τον εαυτό του απέναντι στους τοπικούς αφέντες, που προσπαθούν να τον προσλάβουν ως σωματοφύλακα.

6. Τραγουδώντας στη Βροχή (1952), των Στάνλεϊ Ντόνεν και Τζιν Κέλι

Με τραγούδια και χορευτικά που έχουν αφήσει εποχή, το μιούζικαλ του Στάνλεϊ Ντόνεν και του Τζιν Κέλι (που παίζει επίσης τον πρωταγωνιστικό ρόλο) είναι στην ουσία μια ερωτική επιστολή στον βωβό κινηματογράφο και τις πρώτες ομιλούσες ταινίες του Χόλιγουντ. Με εντυπωσιακά Technicolor χρώματα ένα μεστό σενάριο, πράγμα σπάνιο για μία μουσική κωμωδία, η ταινία έχει επηρεάσει αμέτρητες άλλες που ακολούθησαν και διαθέτει μια διαχρονική φρεσκάδα.

Advertisement

7. Βασιλιάς για μια νύχτα (1982), του Μάρτιν Σκορσέζε

Αν και όχι τόσο ευρέως γνωστή όσο ο «Ταξιτζής» (1976) ή τα «Καλά Παιδιά» (1990), η ταινία αυτή του Μάρτιν Σκορσέζε, με τον κωμικό Τζέρι Λιούις στο καστ να ενσαρκώνει ένα σχεδόν αυτοβιογραφικό ρόλο, είναι ένα μικρό διαμάντι στη φιλμογραφία του Αμερικανού σκηνοθέτη. Σε αυτή τη μαύρη κωμωδία, ο Ρούπερτ Πάπκιν (Ρόμπερτ Ντε Νίρο), ένας «stand-up» κωμικός με προβλήματα ψυχικής υγείας, απαγάγει τον διάσημο τηλεοπτικό παρουσιαστή Τζέρι Λάνγκφορντ (Λιούις), με τον οποίο έχει εμμονή, στην προσπάθειά του να γίνει ο «Βασιλιάς της Κωμωδίας».

8. Οργισμένο είδωλο (1980), του Μάρτιν Σκορσέζε

Η ασπρόμαυρη νέο-νουάρ ταινία του Σκορσέζε, βασισμένη στη ζωή του θρυλικού μποξέρ, Τζέικ Λα Μότα, με πρωταγωνιστή τον Ρόμπερτ Ντε Νίρο και συμπρωταγωνιστή τον Τζο Πέσι στο ρόλο του αδερφού του, Τζόι, είναι η πρώτη του σκηνοθέτη που κέρδισε βραβεία Όσκαρ. Βλέποντας ταινίες του Κόπολα, όπως το «Rumble Fish» (1983), με τον Ματ Ντίλον και τον Μίκι Ρούρκ, μπορούμε να φανταστούμε ποιοι ήταν οι λόγοι που συμπεριέλαβε αυτή την ταινία του Σκορσέζε στη λίστα με τις αγαπημένες ταινίες του όλων των εποχών.

9. Η γκαρσονιέρα (1960), του Μπίλι Γουάιλντερ

Παρότι ο Μπίλι Γουάιλντερ έχει μείνει στην ιστορία ως ένας σκηνοθέτης κωμωδιών, μάλλον εξαιτίας της επιτυχίας που γνώρισαν οι ταινίες του «Επτά χρόνια φαγούρας» (1955) και  «Μερικοί το προτιμούν καυτό» (1959), μερικές από τις σημαντικότερες στη φιλμογραφία του πραγματεύονται άλλα, πιο σκοτεινά κοινωνικά ζητήματα. Μία από αυτές είναι «Η γκαρσονιέρα», με τη Σίρλεϊ Μακ Λέιν και τον Τζακ Λέμον. Ασπρόμαυρη, αν και κυκλοφόρησε σε μια εποχή που οι περισσότερες χολιγουντιανές παραγωγές ήταν έγχρωμες, η ταινία λαμβάνει χώρα στη Νέα Υόρκη και πραγματεύεται θέματα όπως τη φιλοδοξία, την απόγνωση και τις αυτοκτονικές τάσεις, πάντα μέσα από τις δυνατές ερμηνείες των πρωταγωνιστών της.

10. Η Αυγή (1927), του Φρίντριχ Βίλχελμ Μούρναου

Advertisement

Η ταινία αυτή του Μούρναου είναι η παλαιότερη που περιλαμβάνει η λίστα του Κόπολα. Όντας η πρώτη ομιλούσα του Γερμανού σκηνοθέτη, η «Αυγή» είναι τεχνολογικά προηγμένη για την εποχή της, αλλά πραγματεύεται (όπως υποδηλώνει και ο υπότιτλός της, «A Song of Two Humans») την πανανθρώπινη ιστορία των δύο πρωταγωνιστών, που αναφέρονται απλά ως «Άνδρας» (Τζορτζ Ο’Μπράιεν) και «Γυναίκα» (Μάργκαρετ Λίβινγκστον). Αν και ο Μούρναου γύρισε λίγες ταινίες και από αυτές σήμερα σώζονται ακόμα λιγότερες, η επιρροή του στο παγκόσμιο σινεμά υπήρξε ανεκτίμητη, ενώ η συγκεκριμένη ταινία διαμόρφωσε το νέο ακόμη τότε Χόλυγουντ, ίσως περισσότερο από κάθε άλλη.

Πηγή: athensvoice.gr

Continue Reading

ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Παιδική Λέσχη Ανάγνωσης Αμμοχώστου την Κυριακή 26 Μαΐου

Published

on

Ο βραβευμένος Κύπριος συγγραφέας Δρ Πέτρος Πανάου φιλοξενείται στην Παιδική Λέσχη Ανάγνωσης Αμμοχώστου στο Κέντρο Προσφοράς και Αγάπης Άγιος Χριστόφορος την Κυριακή 26 Μαΐου, στις 11 το πρωί.

Το λογοτεχνικό εργαστήρι για παιδιά και εφήβους έχει τίτλο «Υπάρχει ΛΟΓΟΣ – Αντλούμε έμπνευση από τα βιβλία «Επιχείρηση ΛΟΓΟΣ» και «Επιχείρηση ΑΝΤΙ-ΛΟΓΟΣ» για ένα εργαστήρι επιστημονικής φαντασίας και δημιουργικής γραφής». Χρησιμοποιώντας παραδείγματα από τα βιβλία του «Επιχείρηση ΛΟΓΟΣ» και «Επιχείρηση ΑΝΤΙ-ΛΟΓΟΣ», ο συγγραφέας θα μοιραστεί κάποια μυστικά και τεχνικές από τη συγγραφική του διαδικασία και εργαλειοθήκη. Στη συνέχεια, οι συμμετέχοντες θα εφαρμόσουν αυτές τις τεχνικές, παράγοντας ιδέες και γράφοντας την αρχή μιας δικής τους ιστορίας Επιστημονικής Φαντασίας. Το εργαστήρι απευθύνεται σε παιδιά άνω των δέκα, εφήβους και ενήλικες.

Εργοβιογραφικό

Ο Πέτρος Πανάου είναι συγγραφέας παιδικής/νεανικής λογοτεχνίας. Το 2022 κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Τελεία το πρώτο του νεανικό μυθιστόρημα με τίτλο Επιχείρηση ΛΟΓΟΣ – Το Μυστήριο του Κινητού, το οποίο έχει τιμηθεί με το Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας για Παιδιά και Εφήβους. Έχει, επίσης συμπεριληφθεί στον διεθνή κατάλογο White Ravens, ως ένα από τα 200 καλύτερα βιβλία στον κόσμο που προτείνονται για μετάφραση σε άλλες γλώσσες. Η συνέχεια της ιστορίας, το δεύτερο βιβλίο στην τριλογία του ΛΟΓΟΥ, κυκλοφορεί με τον τίτλο Επιχείρηση ΑΝΤΙ-ΛΟΓΟΣ – Το Μυστήριο του Κινητού 2 (Εκδόσεις Τελεία, 2024). Το πρώτο εικονογραφημένο βιβλίο του Πέτρου αναμένεται να εκδοθεί το 2024, με τίτλο Η Ποντικίνα Δώρα, η Γάτα και η Περιέργεια. Ο Πέτρος είναι καθηγητής παιδικής λογοτεχνίας στο University of Georgia, όπου και προεδρεύει ετήσιου συνεδρίου παιδικής λογοτεχνίας. Έχει υπηρετήσει ως εκπαιδευτικός Δημοτικής Εκπαίδευσης στην Κύπρο, ενώ έχει διδάξει Παιδική Λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας, στο Illinois State University, Central Michigan University και Boise State University. Τον τελευταίο καιρό, το ακαδημαϊκό του έργο επικεντρώνεται στην παγκόσμια λογοτεχνία για παιδιά και νέους και στην καλλιέργεια της κοινωνικής φαντασίας και της φιλαναγνωσίας μέσα από τη δημιουργική ανάγνωση και γραφή. Έχει συντονίσει Ευρωπαϊκά προγράμματα που επικεντρώνονται στην παιδική λογοτεχνία. Είναι μέλος του συμβουλίου του Κυπριακού ΙΒΒΥ, ενώ υπήρξε μέλος του εκτελεστικού συμβουλίου του Αμερικανικού Τμήματος της ΙΒΒΥ. Έχει συμμετάσχει σε διάφορες επιτροπές λογοτεχνικών βραβείων, συμπεριλαμβανομένων των βραβείων Newbery, και ήταν διευθυντής του διεθνούς περιοδικού Bookbird από το 2019 μέχρι το 2022.

Continue Reading

ΚΟΙΝΩΝΙΑ

15 Διαβόητοι Serial Killers και τα Ανατριχιαστικά Εγκλήματά τους

Published

on

Από τον μυστηριώδη «Τζακ ο Αντεροβγάλτης» έως τον αινιγματικό Τεντ Μπάντι, αυτές οι φιγούρες συνεχίζουν να προκαλούν τρόμο και νοσηρή περιέργεια.

Οι serial killers και τα φρικιαστικά εγκλήματά τους έχουν προκαλέσει τρόμο και ενδιαφέρον για αιώνες.

Από την Ουγγαρέζα κόμισσα Ελισάβετ Μπάθορυ τον 17ο αιώνα έως πιο πρόσφατα παραδείγματα όπως ο Τζέφρι Ντάμερ και ο Τεντ Μπάντι, αυτοί οι δολοφόνοι έχουν μπερδέψει τους ερευνητές και τους νοσηρά περίεργους. Οι συγκλονιστικές τους πράξεις αποτελούν θέμα ταινιών, μουσικής και ακαδημαϊκών μελετών, καθώς οι ερευνητές προσπαθούν να συναρμολογήσουν μια εξήγηση. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ο πραγματικός απολογισμός των βίαιων ξεσπασμάτων τους παραμένει άγνωστος.

Εδώ είναι 15 από τους πιο διαβόητους serial killers που άφησαν το ματωμένο τους αποτύπωμα στην ιστορία.

Elizabeth Báthory | 1560 – 1614

Αν και η πραγματική έκταση των εγκλημάτων της Ελισάβετ Μπάθορυ είναι αμφιλεγόμενη, πλέον κατέχει το φρικτό παρατσούκλι της «Κόμισσας του Αίματος». Ως πλούσια Ουγγαρέζα ευγενής, η Μπάθορυ θεωρείται ότι βασάνισε ή σκότωσε πλήθος γυναικών υπηρετριών και νεαρών ευγενών πριν από τη σύλληψή της το 1610.

Αν και δεν καταδικάστηκε για κάποιο έγκλημα—και μεγάλο μέρος της φημολογούμενης αιμοδιψίας της βασίζεται σε αμφίβολες μαρτυρίες—το Βιβλίο των Ρεκόρ Γκίνες κατατάσσει την Μπάθορυ ως τη γυναίκα με τους περισσότερους φόνους στην ιστορία, με 600 θύματα. Η Μπάθορυ μπορεί να ενέπνευσε ακόμα και το βρικόλακα μυθιστόρημα του Μπραμ Στόκερ, Δράκουλας, του 1897.

Belle Gunness | 1859 – 1930

Σχεδόν εξίσου συγκλονιστική με τα αναφερόμενα εγκλήματα της Μπελ Γκάνες—οι αρχές βρήκαν τα λείψανα περισσότερων από 40 θυμάτων στην ιδιοκτησία της το 1908—ήταν η άλυτη εξαφάνισή της.

Γεννημένη ως Brynhild Paulsdatter Strseth στη Νορβηγία, η Γκάνες μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1881. Σύντομα συνδέθηκε με αρκετούς μυστηριώδεις θανάτους, συμπεριλαμβανομένων αυτών δύο συζύγων της, πολλοί από τους οποίους σχετίζονταν με ασφαλιστικές αποζημιώσεις. Έγραφε επίσης σε στήλη για να προσελκύει ανυποψίαστους άνδρες στη φάρμα της, με πολλούς από αυτούς να μην ξαναφαίνονται ποτέ.

Advertisement

Πιστεύεται ότι η Γκάνες πέθανε όταν η φάρμα της κάηκε το 1908, αλλά ένας υπάλληλος αργότερα ομολόγησε ότι εκείνη οργάνωσε την πυρκαγιά και διέφυγε. Η τελική τοποθεσία και ο θάνατός της δεν επιβεβαιώθηκαν ποτέ.

H.H. Holmes | 1861 – 1896

Γεννημένος ως Herman Webster Mudgett στο Νιου Χάμσαϊρ, ο H.H. Holmes έγινε γνωστός ως ένας από τους πρώτους σειριακούς δολοφόνους της Αμερικής—υπεύθυνος για από 20 έως 200 θανάτους. Ο ίδιος παραδέχτηκε 27 δολοφονίες ενώ ήταν υπό κράτηση.

Ο Holmes, χρησιμοποιώντας ένα ψευδώνυμο από τη δουλειά του στο φαρμακείο, κατασκεύασε ένα τριώροφο κτίριο στο Σικάγο, γνωστό ως το «Κάστρο των Φόνων», όπου βασάνιζε και σκότωνε τα θύματά του. Ο «Θηρίο του Σικάγο» συνελήφθη τελικά το 1894 και κρεμάστηκε για τη δολοφονία του Benjamin Pietzel δύο χρόνια αργότερα.

Τα εγκλήματά του ενέπνευσαν τον συγγραφέα Erik Larson να γράψει το βιβλίο του 2003, “The Devil in the White City”.

Jack the Ripper | Άγνωστο


Η πραγματική ταυτότητα του «Τζακ του Αντεροβγάλτη», ο οποίος σκότωσε τουλάχιστον πέντε πόρνες στο Ανατολικό Λονδίνο το 1888 και ακρωτηρίασε τα σώματά τους, παραμένει ένα αινιγματικό μυστήριο. Πάνω από 100 ύποπτοι έχουν κατονομαστεί στα σχεδόν 140 χρόνια από τότε.

Αν και κανείς δεν έχει καταφέρει να ταυτοποιήσει τον Τζακ, αυτό δεν έχει αποτρέψει ειδικούς και ερασιτέχνες ντετέκτιβ από το να προσπαθούν. Ένα βιβλίο του 2023 υποστήριξε ότι ο κατασκευαστής πούρων Hyam Hyams διέπραξε τα εγκλήματα, ενώ μια πρόσφατη θεωρία που έγινε viral στο TikTok πρότεινε ότι ο ζωγράφος και γλύπτης Edgar Degas ήταν ο δολοφόνος.

Albert DeSalvo | 1931 – 1973

Ο Άλμπερτ ΝτεΣάλβο, που μεγάλωσε με έναν κακοποιητικό πατέρα, έδειξε μια ροπή προς την εγκληματικότητα από νεαρή ηλικία. Έμαθε να κλέβει από τα 6 του χρόνια και αργότερα πέρασε χρόνο μέσα και έξω από τη φυλακή για μικροεγκλήματα και άλλες παραβάσεις.

Advertisement

Αυτά ωχριούσαν σε σύγκριση με την ομολογία του ΝτεΣάλβο το 1965 ότι ήταν ο «Στραγγαλιστής της Βοστώνης», υπεύθυνος για τις δολοφονίες 13 γυναικών κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960. Αν και υπήρχαν—και εξακολουθούν να υπάρχουν—αμφιβολίες σχετικά με την εγκυρότητα της ομολογίας του, η φήμη του ΝτεΣάλβο ως «σκληρού, αδίστακτου εγκληματία» εδραιώθηκε.

Πιθανότατα δεν θα μάθουμε ποτέ την πλήρη αλήθεια για τις πράξεις του ΝτεΣάλβο. Πέθανε σε μια επίθεση με μαχαίρι στη φυλακή τον Νοέμβριο του 1973. Πενήντα χρόνια αργότερα, το Hulu κυκλοφόρησε την ταινία “Boston Strangler” που αφορά την υπόθεση.

John Wayne Gacy | 1942 – 1994

Αν και ο Τζον Γουέιν Γκέισι ήταν γνωστός για την ψυχαγωγία των παιδιών σε παρελάσεις και νοσοκομεία ως Πόγκο ή Πάτσες ο κλόουν, δεν υπήρχε τίποτα χαρούμενο στα φρικτά του εγκλήματα. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970, δολοφόνησε τουλάχιστον 33 νεαρούς άνδρες και εφήβους στο σπίτι του στο Νόργουντ Παρκ, Ιλινόις, συχνά βασανίζοντάς τους και μετά στραγγαλίζοντάς τους.

Τον Μάρτιο του 1980, οι ένορκοι χρειάστηκαν λιγότερο από δύο ώρες για να βρουν τον Γκέισι ένοχο για τις δολοφονίες, για τις οποίες καταδικάστηκε σε θάνατο. Ο Γκέισι εκτελέστηκε με θανατηφόρο ένεση στις 10 Μαΐου 1994. Το τελευταίο του γεύμα περιλάμβανε τηγανητό κοτόπουλο, γαρίδες, πατάτες τηγανητές και φράουλες.

Rodney Alcala | 1943 – 2021

Πριν καταδικαστεί για φόνο, ο Ρόντνεϊ Αλκάλα ήταν υποψήφιος εργένης σε ένα επεισόδιο του τηλεοπτικού παιχνιδιού The Dating Game το 1978. Ωστόσο, η διαγωνιζόμενη Σέριλ Μπράντσο αρνήθηκε το ραντεβού τους αφού εκείνος συμπεριφέρθηκε «πολύ ανατριχιαστικά» κατά την προσωπική τους συνάντηση.

Τελικά, ο Αλκάλα είναι γνωστό ότι σκότωσε εννέα γυναίκες και κορίτσια κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970, αν και άλλες εκτιμήσεις ανεβάζουν τον αριθμό των θυμάτων του από περίπου 50 έως και 130.

Ο Αλκάλα καταδικάστηκε τελικά σε θάνατο τον Μάρτιο του 2010. Πέθανε τον Ιούλιο του 2021 σε ηλικία 77 ετών ενώ περίμενε την εκτέλεσή του σε φυλακή της Καλιφόρνια.

Dennis Rader | 1941 – σήμερα

Advertisement

Ο Ντένις Ράντερ, οικογενειάρχης και επαγγελματίας κατά τη διάρκεια της ημέρας, έκρυβε μια σκοτεινή πλευρά, σκοτώνοντας 10 άτομα γύρω από το Ουίτσιτα του Κάνσας από το 1974 έως το 1991. Προκαλούσε τις αρχές για χρόνια με γραπτά στοιχεία, τα οποία αναφέρονταν στη μέθοδο του δεσίματος, βασανισμού και δολοφονίας των θυμάτων του. Αυτό οδήγησε στο διαβόητο ψευδώνυμο του ως ο Δολοφόνος BTK.

Ο Ράντερ δεν συνελήφθη μέχρι τον Φεβρουάριο του 2005 και παραδέχτηκε την ενοχή του για 10 κατηγορίες ανθρωποκτονίας πρώτου βαθμού. Τώρα εκτίει 10 ποινές ισόβιας κάθειρξης και τακτικά αλληλογραφεί από τη φυλακή. Το 2023, έκανε αίσθηση συγκρίνοντας τον εαυτό του με τον ύποπτο για τις δολοφονίες στην παραλία Gilgo, Ρεξ Χούερμαν.

Ted Bundy | 1946 – 1989

Ο Τεντ Μπάντι έγινε ένα είδος ημιδιάσημος κατά τη διάρκεια της δίκης του το 1979 για τη δολοφονία δύο φοιτητών του Πανεπιστημίου της Φλόριντα Στέιτ. Αλλά κάτω από τη γοητευτική του προσωπικότητα κρυβόταν κάτι πολύ πιο σκοτεινό.

Ο Μπάντι καταδικάστηκε τελικά για τις δολοφονίες—και εκτελέστηκε τον Ιανουάριο του 1989—αλλά οι βίαιες του εκρήξεις ήταν πολύ πιο ευρύτερες. Παραδέχτηκε 36 φόνους σε όλη τη χώρα, αλλά ορισμένοι ειδικοί πιστεύουν ότι ο πραγματικός αριθμός ίσως να είναι 100 ή περισσότεροι.

Ο δολοφόνος έχει γίνει θέμα πολλών βιβλίων, ντοκιμαντέρ και δραματοποιήσεων, κυρίως το Extremely Wicked, Shockingly Evil and Vile του 2019 με πρωταγωνιστή τον Ζακ Έφρον ως Μπάντι και τη Λίλι Κόλινς ως την πραγματική του φίλη Ελίζαμπεθ Κλόεπφερ.

Peter Sutcliffe | 1946 – 2020

Ο Πίτερ Σάτκλιφ, που τώρα είναι γνωστός ως ο Yorkshire Ripper, τρομοκράτησε τη βόρεια Αγγλία από το 1975 έως το 1980, σκοτώνοντας τουλάχιστον 13 γυναίκες κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.

Η αστυνομία δαπάνησε εκτιμώμενες 2,5 εκατομμύρια ώρες καταδίωξης του Σάτκλιφ, τον οποίο συνέντευξαν εννέα φορές πριν από τη σύλληψή του το 1981. «Ήταν απλώς ένα θαύμα που δεν με συνέλαβαν νωρίτερα—είχαν όλα τα στοιχεία», είπε στη δίκη του. Βρέθηκε ένοχος για 13 φόνους και επτά απόπειρες φόνου και καταδικάστηκε σε 20 ισόβιες ποινές κάθειρξης.

Η έρευνα των εγκλημάτων του Σάτκλιφ και οι επιπτώσεις τους χρησίμευσαν ως βάση για την αληθινή αλλάγη επικρατείας του ITV το 2023, The Long Shadow.

Advertisement

David Berkowitz | 1953 – σήμερα

Μετά την υπηρεσία του στον Αμερικανικό Στρατό, ο Ντέιβιντ Μπέρκοουιτς επέστρεψε στη Νέα Υόρκη το 1974 και άρχισε να εργάζεται για την Αμερικανική Ταχυδρομική Υπηρεσία. Κανείς δεν είχε κανένα ιδέα ότι ο επιφυλακτικός Μπέρκοουιτς θα γινόταν ο δολοφόνος “Γιος του Σαμ”, ο οποίος παραδέχθηκε την ενοχή του σε έξι φόνους από το 1976 έως το 1977.

Ο Μπέρκοουιτς υποστήριξε ότι του επιβλήθηκε να διαπράξει τους φόνους μέσω του σκύλου του γείτονά του, έναν δαιμονισμένο Λαμπραντόρ Ρετρίβερ με το όνομα Χάρβεϊ, αλλά αργότερα ανακάλεσε αυτήν την ομολογία. Βρίσκεται αυτή τη στιγμή στη φυλακή διορθώσεων Shawangunk στη Νέα Υόρκη.

Joel Rifkin | 1959 – σήμερα

Ο Τζόελ Ρίφκιν επικεντρώθηκε στις πόρνες, τουλάχιστον εν μέρει λόγω της εμμονής του με την ταινία Frenzy του Alfred Hitchcock του 1972. Οι επιθυμίες του μετατράπηκαν σε φονικές το Μάρτιο του 1989, όταν απάνθρωπα σκότωσε και διαμέρισε το πρώτο του θύμα.

Τελικά, ο Ρίφκιν σκότωσε 17 γυναίκες πριν η αστυνομία τον συνέλαβε τον Ιούνιο του 1993—με ένα πτώμα στο πορτμπαγκάζ του αυτοκινήτου του. Μέχρι το 1996, ο Ρίφκιν καταδικάστηκε να εκτίσει τουλάχιστον 183 χρόνια φυλάκισης για τα διάφορα εγκλήματά του.

Ο Ρίφκιν βρίσκεται τώρα στη φυλακή διορθώσεων του Κλίντον στη Νέα Υόρκη και είναι επιλέξιμος για αποφυλάκιση το 2197, όταν θα ήταν 238 ετών.

Jeffrey Dahmer | 1960 – 1994

Ο Τζέφρι Ντάμερ, που δολοφόνησε 17 άνδρες μεταξύ του 1978 και του 1991, έγινε γνωστός ως ο “Μιλγουόκι Κανίβαλος” για τον φοβερό χαρακτήρα των εγκλημάτων του—συχνά κρατώντας μέρη του σώματος ως σουβενίρ. Ακόμα δήλωσε ότι είχε σκοπό να χτίσει έναν βωμό χρησιμοποιώντας τα κρανία των θυμάτων του.

Ένας κρατούμενος του κρατητηρίου με το όνομα Κρίστοφερ Σκάρβερ σκότωσε τον Ντάμερ το Νοέμβριο του 1994, όπως αναφέρεται ότι είπε σε έναν φύλακα: “Ο Θεός μου είπε να το κάνω”.

Advertisement

Τα εγκλήματα του Ντάμερ εμπνευσαν την βραβευμένη με Χρυσή Σφαίρα σειρά του 2022 “Ντάμερ—Το Τέρας: Η Ιστορία του Τζέφρι Ντάμερ”, με τον Έβαν Πίτερς να υποδύεται τον δολοφόνο.

Richard Ramirez | 1960 – 2013


Ο Ρίτσαρντ Ραμίρεζ έγινε γνωστός ως ο “Ληστής της Νύχτας” για τη σειρά εγκλημάτων του σε ολόκληρη την Καλιφόρνια που οδήγησε στη δολοφονία τουλάχιστον 14 ανθρώπων από το 1984 έως το 1985. Διέπραξε τουλάχιστον 30 βίαια εγκλήματα, συμπεριλαμβανομένων βιασμών και βασανιστηρίων.

Γνωστός για την παραμέληση της προσωπικής του υγιεινής, ο Ραμίρεζ είχε εννέα χαλαρές δοντια και λείπανε και άλλα—μια ξεχωριστή χαρακτηριστική λεπτομέρεια που εντόπισαν πολλοί επιζώντες των επιθέσεών του. Καταδικάστηκε για 43 κατηγορίες το 1989 και αργότερα καταδικάστηκε σε θάνατο. “Ε, μεγάλη υπόθεση, ο θάνατος πάντα έρχεται με την περιοχή. Θα σας δω στην Disneyland,” είπε με αξέχαστο τρόπο αποχωρώντας από την αίθουσα δικαστηρίου.

Ο Ραμίρεζ πέθανε στην πτέρυγα θανάτου στις 7 Ιουνίου 2013 από επιπλοκές του λέμφωματος B-κυττάρων.

Alexander Pichushkin | 1974 – σήμερα

Ο Αλεξάντερ Πιτσούσκιν τρομοκράτησε τη Μόσχα στις αρχές της δεκαετίας του 2000 προσελκύοντας θύματα στο Πάρκο Bittsevsky της πόλης πριν τα χτυπήσει και, τουλάχιστον αρχικά, απαλλάσσει τα σώματά τους. Συνελήφθη τελικά το 2006 αφού σκότωσε τον συνεργάτη του στο σούπερ μάρκετ.

Ο Πιτσούσκιν απέκτησε το παρατσούκλι του “Δολοφόνου του Σκακιού” αφού η αστυνομία ανακάλυψε ένα σκακιέρα που κρατούσε με ημερομηνίες για κάθε ένα από τα εγκλήματά του. Είχε γεμίσει σχεδόν όλα τα 64 τετράγωνα.

Παρά ταύτα, η αστυνομία ήταν σε θέση να του απαγγείλει μόνο 51 κατηγορίες για φόνο και απόπειρα φόνου. Ο Πιτσούσκιν παραδέχθηκε τα εγκλήματα και καταδικάστηκε τον Οκτώβριο του 2007. “Για μένα, μια ζωή χωρίς φόνους είναι σαν μια ζωή χωρίς φαγητό για εσένα”, είπε ο Πιτσούσκιν, ο οποίος εκτίει ισόβια κάθειρξη.

Advertisement
Continue Reading

ΠΡΟΣΦΑΤΑ