Connect with us

TECH & SCIENCE

Tο 130,000 ετών διακοσμημένο οστό αρκούδας ίσως είναι η αρχαιότερη γνωστή τέχνη των Νεάντερταλ.

Published

on

Οι ερευνητές λένε ότι το σκαλιστό αντικείμενο δεν ήταν χρηστικό αντικείμενο και αντ’ αυτού εξυπηρετούσε έναν συμβολικό σκοπό.

Η στερεοτυπική εικόνα ενός Νεάντερταλ είναι αυτή ενός βάρβαρου, αμόρφωτου και ακαλλιέργητου ανθρώπου των σπηλαίων. Ωστόσο, μια νέα μελέτη από ερευνητές του Πανεπιστημίου του Βρότσλαβ στην Πολωνία προσπαθεί να δείξει ότι ο πρόγονός μας, ο Homo Sapiens, διέθετε γνωστικές ικανότητες και ήταν ακόμα και καλλιτέχνης.

Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο Journal of Archaeological Science, υποστηρίζει ότι ένα οστό αρκούδας 130,000 ετών με χαράξεις από Νεάντερταλ μπορεί να είναι ένα από τα αρχαιότερα γνωστά έργα τέχνης στην Ευρασία.

Το οστό, το οποίο έχει μήκος τέσσερις ίντσες και φέρει 17 χαράξεις, ανακαλύφθηκε αρχικά το 1953 στη σπηλιά Dziadowa Skała στη νότια Πολωνία. Οι ειδικοί το ανέσκαψαν από ένα στρώμα που χρονολογείται περίπου από 115,000 έως 130,000 χρόνια πριν και αρχικά θεώρησαν ότι το οστό ήταν πλευρό αρκούδας.

Εβδομήντα χρόνια αργότερα, το οστό επανεξετάζεται. Δεν είναι πλευρό, αλλά ένα ακτινωτό οστό από το αριστερό μπροστινό πόδι μιας νεαρής αρκούδας. Χρησιμοποιώντας 3D μικροσκόπηση και αξονική τομογραφία με ακτίνες Χ, η ομάδα κατάφερε να δημιουργήσει ένα ψηφιακό μοντέλο του αντικειμένου.

Το οστό έχει 17 παράλληλες χαράξεις που οι ερευνητές πιστεύουν ότι δημιουργήθηκαν σκόπιμα.

Ανακάλυψαν ότι οι 17 παράλληλες χαράξεις στο οστό πιθανότατα τοποθετήθηκαν σκόπιμα, καθώς επαναλαμβάνονται και ακολουθούν έναν οργανωμένο μοτίβο. Το οστό, συνεπώς, δεν είναι ούτε εργαλείο ούτε τελετουργικό αντικείμενο, αλλά διακοσμητικό και καλλιτεχνικό κομμάτι. “Είναι ένα από τα αρκετά σπάνια αντικείμενα Νεάντερταλ με συμβολική φύση,” λέει ο Tomasz Płonka, ένας από τους συγγραφείς της μελέτης και αρχαιολόγος στο Πανεπιστήμιο του Βρότσλαβ, στη Soumya Sagar από το Live Science. Αντιπροσωπεύει την αρχαιότερη γνωστή τέχνη που δημιουργήθηκε από τους Νεάντερταλ στην Ευρώπη, βόρεια των Καρπαθίων Όρων.

“Το γεγονός ότι τέτοιες σειρές παράλληλων χαράξεων εμφανίζονται πραγματικά με τους Νεάντερταλ και όχι νωρίτερα, υποδηλώνει ότι ήταν μια πολιτιστική πρακτική που είχε νόημα και λειτουργία, και όχι, για παράδειγμα, το προϊόν ασυνείδητων προσωπικών συνηθειών όπως το σύγχρονο μουντζούρωμα,” λέει ο Paul Pettitt, αρχαιολόγος στο Πανεπιστήμιο του Durham στην Αγγλία, που δεν συμμετείχε στη μελέτη, στη Live Science.

Παρόλο που οι ερευνητές δεν γνωρίζουν ακριβώς τι σημαίνουν οι χαράξεις, ο Pettitt προσθέτει, “το οστό με τις χαράξεις από τη σπηλιά Dziadowa Skala τουλάχιστον μας δείχνει ότι οι Νεάντερταλ χρησιμοποιούσαν οπτική κουλτούρα για να κωδικοποιούν πληροφορίες, μια πραγματικά ανθρώπινη ικανότητα.”

Το οστό έχει μήκος περίπου τέσσερις ίντσες και φέρει 17 χαράξεις

Για να μάθουν περισσότερα σχετικά με το πώς έγιναν οι χαράξεις, η ομάδα αναδημιούργησε τις χαράξεις σε οστά βοοειδών με αντίγραφα εργαλείων, όπως μαχαίρια από πυριτόλιθο και λεπίδες της μέσης Παλαιολιθικής εποχής. Στη συνέχεια πειραματίστηκαν με επτά διαφορετικές τεχνικές χάραξης.

Η ομάδα ανακάλυψε ότι ο Νεάντερταλ που δημιούργησε τις συμβολικές χαράξεις πιθανότατα το έκανε σε μία συνεδρία με αυτό που πιστεύουν ότι ήταν μαχαίρι από πυριτόλιθο. Ο καλλιτέχνης επίσης πιθανότατα κινήθηκε γρήγορα, κάνοντας γρήγορες, επαναλαμβανόμενες χαράξεις.

Advertisement

“Οι περισσότερες από τις χαράξεις έχουν ένα πολύ χαρακτηριστικό τέλος που μοιάζει με κόμμα και καμπυλώνει προς τα δεξιά. Όταν ο πειραματιστής μας, που ήταν δεξιόχειρας, μετακινούσε το πυριτόλιθο εργαλείο προς τον εαυτό του, οι χαράξεις καμπύλωναν προς τα δεξιά,” λέει ο Płonka στο Live Science. “Επομένως, γνωρίζουμε ότι ο Νεάντερταλ που έκανε αυτές τις χαράξεις ήταν δεξιόχειρας.”

Αυτό δεν είναι το μόνο παράδειγμα των Νεάντερταλ που δείχνει τη μοναδική συνήθεια να χαράζουν συμβολικές παράλληλες χαράξεις σε οστά. Στο παρελθόν, οι ερευνητές έχουν επίσης ανακαλύψει το κρανίο μιας Νεάντερταλ γυναίκας, το οποίο είχε 35 παρόμοιες χαράξεις.

Η ανακάλυψη του περίτεχνα σκαλισμένου οστού αρκούδας δεν εμπλουτίζει μόνο την κατανόηση των ερευνητών για τον τρόπο ζωής των Νεάντερταλ, αλλά υποδηλώνει επίσης δημιουργικές τάσεις στους ανθρώπους της Παλαιολιθικής εποχής.

TECH & SCIENCE

Αλέξανδρος Μαραγκουδάκης | Από το Πανεπιστήμιο Αθηνών στην ερευνητική ομάδα της NASA

Published

on

Κατά την παιδική του ηλικία, ο Αλέξανδρος Μαραγκουδάκης παρατηρούσε τον αττικό ουρανό και εντυπωσιαζόταν από τα μυστικά που έκρυβε. Σήμερα, από τη NASA όπου εργάζεται ως ερευνητής, ο Έλληνας αστροφυσικός μελετά τα μυστήρια του σύμπαντος και συνεχίζει να νιώθει δέος για τη γοητεία του ουρανού.

   «Από παιδί πάντα με γοήτευε ο ουρανός, τον κοιτούσα και αναρωτιόμουν τι γίνεται εκεί. Αυτή η γοητεία νομίζω ότι δεν έχει αλλάξει. Με το ίδιο δέος που κοιτούσα τον ουρανό ως παιδί, με το ίδιο δέος το κάνω και τώρα. Μπορεί πλέον να έχω τα μέσα και να βλέπω τις εικόνες του σύμπαντος ωμές, ακατέργαστες, ίσως λιγότερο ωραιοποιημένες. Ωστόσο, σήμερα νιώθω την ομορφιά της ανακάλυψης, το τι θα δεις αναλύοντας τα δεδομένα που λαμβάνεις», λέει ο ίδιος χαρακτηριστικά σε συνέντευξή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ. 

   Αφορμή για τη συνομιλία μας στάθηκε η συνεργασία του ως ερευνητή της NASA με το «PDRs4All», ένα μεγάλο ερευνητικό πρόγραμμα στο οποίο περισσότεροι από 170 ερευνητές από την Ευρώπη, τις ΗΠΑ, τον Καναδά και την Ιαπωνία μελετούν δεδομένα από τις παρατηρήσεις του James Webb Space Telescope (JWST). Συγκεκριμένα, στο πρόγραμμα διερευνάται η Ζώνη του Ωρίωνα, μια περιοχή αστρογένεσης στον Γαλαξία μας με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, που με τη βοήθεια του πρωτοποριακού τηλεσκοπίου μελετάται διεξοδικά.

   Μια από τις πιο σημαντικές ανακαλύψεις της ερευνητικής ομάδας στο πρόγραμμα αυτό, ήταν η ανίχνευση του χημικού στοιχείου methyl cation CH3+ σε μια περιοχή όπου δημιουργείται ένας πρωτοπλανήτης, ο οποίος «βομβαρδίζεται» από ακτινοβολία από μεγάλα και λαμπρά αστέρια που βρίσκονται τριγύρω. «Ενώ αρχικά δεν περιμένεις να το ανιχνεύσεις, το ανιχνεύεις και είναι ένα πολύ σημαντικό στοιχείο, γιατί δημιουργεί τη δίοδο για μεγαλύτερες ενώσεις άνθρακα που είναι σημαντικές για τη ζωή. Βλέπεις λοιπόν ποια είναι τα πρώιμα στάδια που μπορούν ενδεχομένως να οδηγήσουν στη ζωή», εξηγεί ο κ. Μαραγκουδάκης.

   Το 2019, οπότε η επιστημονική κοινότητα προετοιμαζόταν για την εκτόξευση του πολύπλοκου και πολύ εξελιγμένου τηλεσκοπίου JWST, ο Αλέξανδρος Μαραγκουδάκης ήταν ένας από τους 25 επιστήμονες σε ΗΠΑ και Καναδά που επιλέχθηκαν για να κάνουν εκπαίδευση στη λειτουργία του τηλεσκοπίου στο «Space Telescope Science Institute» (STScl) στη Βαλτιμόρη και στη συνέχεια να μεταλαμπαδεύσουν τις γνώσεις τους και στους συναδέλφους τους. Την περίοδο εκείνη, ο κ. Μαραγκουδάκης διεξήγαγε μεταδιδακτορική έρευνα στο Western University, στο Οντάριο του Καναδά, και η εκπαίδευση αυτή στο JWST ήταν η αρχή της ενασχόλησής του με το τηλεσκόπιο-επίτευγμα, που συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

   Τι έχει προσφέρει το JWST στη γνώση μας για το σύμπαν, τον ρωτάμε. «Μας παρείχε αρκετά νέα δεδομένα ιδιαίτερα σε αυτό που λέμε Κοσμική Αυγή, στο πρώιμο σύμπαν, κοντά χρονικά στη Μεγάλη Έκρηξη. Παίρνουμε πληροφορίες για το πώς λειτουργούσε το σύμπαν τότε, ενώ δεν μπορούσαμε να το δούμε με τις προηγούμενες αποστολές», επισημαίνει.

   Οι γαλαξίες της γειτονιάς μας

   Μπορεί στο «PDRs4All» το επίκεντρο του ενδιαφέροντος των επιστημόνων να είναι αυτή η συγκεκριμένη περιοχή του Γαλαξία μας, όμως ο Αλέξανδρος Μαραγκουδάκης έχει θέσει στο επίκεντρο της έρευνάς του κυρίως την εξωγαλαξιακή αστροφυσική και συγκεκριμένα την εξέλιξη εκατοντάδων χιλιάδων γαλαξιών που βρίσκονται στη «γειτονιά» μας. Τα θέματα που ερευνά αφορούν στη μελέτη των γαλαξιών σε διαφορετικά μήκη κύματος και στη μοντελοποίηση για την ερμηνεία των παρατηρήσεων, προκειμένου να κατανοήσει την εξέλιξη των γαλαξιών και να εντοπίσει τα κοινά χαρακτηριστικά που μπορεί να έχουν οι διαφορετικοί γαλαξίες.

   Πόσα ξέρουμε, όμως, για τους γαλαξίες στη γειτονιά μας; «Αν είσαι ερευνητής δεν θα πεις ποτέ ότι ξέρουμε πολλά. Υπάρχουν τόσα πολλά που μπορείς να μάθεις. Έχεις μια καλή ιδέα ίσως για το τι γίνεται. Και όσο περισσότερο έχεις τα μέσα, όπως πιο εξελιγμένα τηλεσκόπια για να παρατηρείς με μεγαλύτερη ανάλυση τι γίνεται στα συστήματα αυτά, τόσο σιγά σιγά γεφυρώνεις αυτό το χάσμα με το τι γίνεται εκεί έξω. Και πάλι υπάρχει μια μεγάλη διαδρομή να καλυφθεί μέχρι να πεις ότι έχεις φτάσει σε ένα σημείο να έχεις μια καλή εικόνα. Αυτό όμως είναι και το συναρπαστικό, να εξακολουθείς να ψάχνεις το τι γίνεται, πώς λειτουργούν οι γαλαξίες για παράδειγμα, πώς εξελίσσονται και σιγά σιγά να μαθαίνεις και νέα πράγματα χωρίς να γνωρίζεις πόσο κοντά ή πόσο μακριά είσαι σε μια ολοκληρωτική περιγραφή της εξέλιξής τους».

   Σε έναν δεύτερο σημαντικό πυλώνα της έρευνάς του, ο Αλέξανδρος Μαραγκουδάκης μελετά τους πολυκυκλικούς αρωματικούς υδρογονάνθρακες, οργανικές ενώσεις με άνθρακα και υδρογόνο, που δίνουν στους επιστήμονες μεταξύ άλλων, πληροφορίες για τον ρυθμό αστρογένεσης των γαλαξιών στους οποίους εντοπίζονται.

Advertisement

   Η μελέτη άλλων γαλαξιών μπορεί να βοηθήσει τους επιστήμονες στην κατανόηση ακόμα και του δικού μας Γαλαξία, τονίζει ο κ. Μαραγκουδάκης. «Παράλληλα, μελετώντας και τον δικό μας Γαλαξία που είναι ό,τι πιο κοντινό έχουμε, μπορούμε να κάνουμε εκτιμήσεις για το τι συμβαίνει στους πιο μακρινούς γαλαξίες που δεν μπορούμε να τους μελετήσουμε με την ίδια διακριτική ικανότητα. Οπότε υπάρχει αυτή η αλληλεπίδραση στην έρευνα και του δικού μας Γαλαξία και των υπολοίπων».

   Ο 43χρονος Αλέξανδρος Μαραγκουδάκης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα, όπου έκανε τις προπτυχιακές του σπουδές στο Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ ακολούθησαν μεταπτυχιακές και διδακτορικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Κρήτης. Το 2020 έλαβε μεταδιδακτορική υποτροφία από τη NASA και αυτό ήταν η αφετηρία της διαδρομής του στον αμερικανικό διαστημικό οργανισμό. Μετά την ολοκλήρωση της υποτροφίας, συνεχίζει να εργάζεται ως ερευνητής στο ερευνητικό κέντρο AMES της NASA στην Καλιφόρνια.

   Πόσο μακρινή, όμως, ήταν η απόσταση που διένυσε μέχρι να φτάσει στη NASA; «Όπως το βιώνω είναι μια μεγάλη διαδρομή χρονικά αλλά κάθε κομμάτι της είχε κάτι το ξεχωριστό και διαφορετικό ερευνητικά», λέει. Σπεύδει να προσθέσει, όμως, ότι «δεν θυμίζω στον εαυτό μου ότι είμαι εδώ που είμαι, απλά προσπαθώ να κάνω τη δουλειά μου όσο το δυνατόν καλύτερα μπορώ, ανεξάρτητα από το πού βρίσκομαι. Ενώ τα μάτια μου είναι στραμμένα προς τον ουρανό, το μυαλό είναι εδώ χαμηλά».

Πηγή: ΑΠΕ ΜΠΕ

Continue Reading

TECH & SCIENCE

Valentina V. Tereshkova | Η πρώτη γυναίκα στο διάστημα

Published

on

Σαν σήμερα το 1963, η Σοβιετική κοσμοναύτης Βαλεντίνα Β. Τερέσκοβα έγινε η πρώτη γυναίκα που ταξίδεψε στο διάστημα, αφού εκτοξεύτηκε σε τροχιά με το διαστημόπλοιο Βοστόκ 6, το οποίο ολοκλήρωσε 48 περιστροφές γύρω από τη Γη σε 71 ώρες.

Η Βαλεντίνα Τερέσκοβα (γεννημένη στις 6 Μαρτίου 1937, στο Μασλένικοβο, Ρωσία, Ε.Σ.Σ.Δ.) είναι Σοβιετική κοσμοναύτης και η πρώτη γυναίκα που ταξίδεψε στο διάστημα. Στις 16 Ιουνίου 1963, εκτοξεύθηκε στο διαστημικό σκάφος Βοστόκ 6, το οποίο ολοκλήρωσε 48 περιστροφές γύρω από τη Γη σε 71 ώρες. Στο διάστημα βρισκόταν ταυτόχρονα και ο Βαλέρι Φ. Μπικοφσκι, ο οποίος είχε εκτοξευθεί δύο ημέρες νωρίτερα στο Βοστόκ 5, και τα δύο διαστημόπλοια πλησίασαν σε απόσταση 4,5 χιλιομέτρων το ένα από το άλλο· και τα δύο προσγειώθηκαν στις 19 Ιουνίου.

Βαλεντίνα Τερέσκοβα Παρόλο που δεν είχε εκπαίδευση ως πιλότος, η Τερέσκοβα ήταν έμπειρη ερασιτέχνης αλεξιπτωτίστρια και με αυτή την προϋπόθεση έγινε δεκτή στο πρόγραμμα των κοσμοναυτών μαζί με τέσσερις άλλες γυναίκες όταν εθελοντικά προσφέρθηκε το 1962. (Στις αποστολές Βοστόκ, οι κοσμοναύτες εκτινάσσονταν πριν την προσγείωση και κατέβαιναν στη Γη με αλεξίπτωτο χωριστά από το διαστημικό σκάφος.) Στις 3 Νοεμβρίου 1963, παντρεύτηκε τον Αντριάν Γ. Νικολάεφ, επίσης κοσμοναύτη. Χώρισαν το 1982.

Από το 1966 έως το 1991, η Τερέσκοβα ήταν ενεργό μέλος του Ανώτατου Σοβιέτ της Ε.Σ.Σ.Δ. Το 1968, ανέλαβε την ηγεσία της Σοβιετικής Επιτροπής Γυναικών και από το 1974 έως το 1991 υπηρέτησε ως μέλος του Προεδρείου του Ανώτατου Σοβιέτ. Αποστρατεύτηκε από την Πολεμική Αεροπορία της Ρωσίας το 1997 με τον βαθμό της υποστρατήγου. Το 2008, η Τερέσκοβα έγινε αναπληρώτρια πρόεδρος του κοινοβουλίου της περιφέρειας Γιαροσλάβλ ως μέλος του κόμματος Ενωμένη Ρωσία. Τρία χρόνια αργότερα, εξελέγη στη Δούμα και μέχρι το 2023 συνεχίζει να υπηρετεί σε αυτό το σώμα. Το 2020, έγινε αντικείμενο πολιτικής αντιπαράθεσης όταν πρότεινε στη Δούμα την τροποποίηση του Συντάγματος που καταργούσε τα όρια θητείας για τον πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν. Η Τερέσκοβα ανακηρύχθηκε Ήρωας της Σοβιετικής Ένωσης και τιμήθηκε δύο φορές με το Τάγμα του Λένιν.

Στο πλαίσιο του διαστημικού προγράμματος Artemis, που ξεκίνησε το 2017, η NASA στοχεύει όχι μόνο να επιστρέψει τους ανθρώπους στη Σελήνη μέχρι το 2025, με στόχο την καθιέρωση μιας βιώσιμης παρουσίας εκεί και σε άλλους πλανήτες, αλλά και να προσγειώσει την πρώτη γυναίκα και το πρώτο άτομο με διαφορετικό χρώμα δέρματος στη Σελήνη, και αυτή η γυναίκα μπορεί να είναι η Jessica Meir. Η πρωτοποριακή καριέρα της Τερέσκοβα, μαζί με τα επιτεύγματα της Sally Ride (η πρώτη Αμερικανίδα που ταξίδεψε στο διάστημα) και της Mae Jemison (η πρώτη Αφροαμερικανίδα που έγινε αστροναύτης), συνέβαλαν στο να ανοίξει ο δρόμος για αυτές τις μελλοντικές προσπάθειες στην εξερεύνηση.

Continue Reading

TECH & SCIENCE

Τι είναι τα «αιώνια χημικά»;

Published

on

Τα «αιώνια χημικά» είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει τις περ- και πολυφθοροαλκυλιωμένες ουσίες (PFAS). Αυτές οι χημικές ενώσεις είναι συνθετικά κατασκευασμένες και χρησιμοποιούνται ευρέως από τη δεκαετία του 1950 σε διάφορα καταναλωτικά προϊόντα λόγω των ιδιαίτερων ιδιοτήτων τους, όπως η αντοχή στο νερό, το λάδι και τη θερμότητα.

Οι PFAS περιλαμβάνουν μια μεγάλη οικογένεια χημικών, όπως τα PFOA (περφθοροοκτανοϊκό οξύ) και PFOS (περφθοροοκτανικό σουλφονικό οξύ). Αυτές οι ενώσεις είναι γνωστές για την εξαιρετική σταθερότητά τους, που σημαίνει ότι δεν αποδομούνται εύκολα στο περιβάλλον ή το ανθρώπινο σώμα, και για τον λόγο αυτό ονομάζονται «αιώνια».

Πως μπορούν να κάνουν κακό;

Οι PFAS είναι ανθεκτικές στη φυσική αποδόμηση, γεγονός που τους επιτρέπει να παραμένουν στο περιβάλλον για μεγάλο χρονικό διάστημα και να συσσωρεύονται στη βιομάζα, συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων. Οι κύριοι τρόποι με τους οποίους μπορούν να κάνουν κακό είναι οι εξής:

1. Μόλυνση του Περιβάλλοντος

  • Νερό: Οι PFAS μπορούν να διαλυθούν στο νερό και να μολύνουν τις πηγές νερού, όπως λίμνες, ποτάμια και υπόγειες δεξαμενές. Αυτή η μόλυνση μπορεί να καταλήξει στη δημόσια παροχή νερού, επηρεάζοντας την ποιότητα του πόσιμου νερού.
  • Έδαφος: Μπορούν να προσροφηθούν στο έδαφος και να παραμείνουν για πολλά χρόνια, μολύνοντας το έδαφος και τα γεωργικά προϊόντα που καλλιεργούνται σε αυτό.

2. Επιπτώσεις στην Υγεία

  • Συσσώρευση στον Οργανισμό: Οι PFAS συσσωρεύονται στο ανθρώπινο σώμα και μπορούν να προκαλέσουν σοβαρά προβλήματα υγείας. Εχουν μακροχρόνια ημιζωή, δηλαδή παραμένουν στον οργανισμό για πολλά χρόνια.
  • Προβλήματα Υγείας: Η έκθεση σε PFAS έχει συνδεθεί με διάφορα προβλήματα υγείας όπως:
    • Υψηλή χοληστερόλη: Αυξάνουν τον κίνδυνο για υψηλή χοληστερόλη, η οποία είναι παράγοντας κινδύνου για καρδιακές παθήσεις.
    • Καρκίνος: Υπάρχουν ενδείξεις ότι ορισμένα PFAS μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο εμφάνισης ορισμένων καρκίνων, όπως του νεφρού και του ήπατος.
    • Ανοσολογικές διαταραχές: Μπορούν να επηρεάσουν το ανοσοποιητικό σύστημα, μειώνοντας την ικανότητα του οργανισμού να καταπολεμά τις ασθένειες.
    • Προβλήματα αναπαραγωγής: Έχουν συνδεθεί με προβλήματα γονιμότητας και επιπλοκές στην εγκυμοσύνη.
    • Διαταραχές θυρεοειδούς: Μπορούν να προκαλέσουν δυσλειτουργία του θυρεοειδούς, οδηγώντας σε υποθυρεοειδισμό.

3. Κίνδυνοι για την Άγρια Ζωή

  • Οι PFAS μπορούν να επηρεάσουν την υγεία της άγριας ζωής που έρχεται σε επαφή με μολυσμένο νερό ή έδαφος. Τα ζώα που εκτίθενται σε αυτές τις χημικές ουσίες μπορεί να αντιμετωπίσουν προβλήματα υγείας, μειωμένη αναπαραγωγική ικανότητα και αυξημένη θνησιμότητα.

Γιατί είναι δύσκολη η αντιμετώπιση τους;

Οι PFAS είναι εξαιρετικά ανθεκτικές στη φυσική αποδόμηση, λόγω των ισχυρών δεσμών άνθρακα-φθορίου που τις χαρακτηρίζουν. Αυτό τις καθιστά ανθεκτικές σε παραδοσιακές μεθόδους καθαρισμού και διάσπασης χημικών ουσιών, καθιστώντας την απομάκρυνση τους από το περιβάλλον πολύ δύσκολη και δαπανηρή.

Συμπεράσματα

Η αντιμετώπιση των «αιώνιων χημικών» απαιτεί μια συντονισμένη προσπάθεια σε επίπεδο νομοθεσίας, επιστημονικής έρευνας και κοινωνικής ευαισθητοποίησης. Η αντικατάσταση των PFAS με λιγότερο επιβλαβείς εναλλακτικές λύσεις και η εφαρμογή αυστηρών κανονισμών για τον περιορισμό της χρήσης τους είναι απαραίτητες για την προστασία της δημόσιας υγείας και του περιβάλλοντος.

Ακολουθώντας αυτές τις κατευθύνσεις, μπορούμε να μειώσουμε τη μακροπρόθεσμη επίδραση αυτών των βλαβερών χημικών ουσιών και να εξασφαλίσουμε ένα πιο υγιές μέλλον για τον πλανήτη και την ανθρωπότητα.

Advertisement
Continue Reading

ΠΡΟΣΦΑΤΑ