Connect with us

ENTERTAINMENT

7 ταινίες για τη μοναξιά

Η μοναξιά μπορεί να φαίνεται ασυνήθιστο θέμα για ταινία: δεν ακούγεται πολύ δελεαστικό. Ωστόσο, είναι ένα θεμελιώδες κομμάτι της ανθρώπινης ύπαρξης, που συνδέεται με την επιθυμία μας για αγάπη, συντροφικότητα ή απλώς κατανόηση.

Published

on

Ένα παγκόσμιο θέμα, η μοναξιά, είναι ζωτικής σημασίας για την σύνθεση πολλών ταινιών, από τον υπαρξιστικό κινηματογράφο τέχνης (Ingmar Bergman, Michelangelo Antonioni et al) έως πιο εμπορικές ρομαντικές ή κωμωδίες (σκεφτείτε το Sleepless in Seattle).

Όπως είπε ο David Lean, συζητώντας για το Summertime (1955): «Νομίζω ότι η μοναξιά υπάρχει σε όλους μας, είναι πιο συνηθισμένο συναίσθημα από την αγάπη, αλλά μιλάμε λιγότερο για αυτό. Ντρεπόμαστε γι’ αυτό. Πιστεύουμε ότι ίσως δείχνει μια ανεπάρκεια για τον εαυτό μας».

Εδώ συγκεντρώσαμε τις 7 καλύτερες ταινίες με θέμα τη μοναξιά:

Summertime (1955)

Η Jane, μια μοναχική γυναίκα από το Οχάιο, φτάνει στη Βενετία για να κάνει τις διακοπές που χρόνια ονειρευόταν. Η Jane αγαπά την ανεξαρτησία της, αλλά δε μπορεί παρά να ζηλεύει τα αμέτρητα ζευγάρια που συναντά γύρω της. Περιπλανιέται άσκοπα με μόνη της συντροφιά μία κάμερα. Συναντά τυχαία το Renato και μεταξύ τους γεννιέται ο έρωτας. Η Jane είναι έτοιμη να υποκύψει στο φλερτ του Renato, όταν ανακαλύπτει ότι ο άνδρας αυτός είναι παντρεμένος.

Chungking Express (1994)

Δύο παράλληλες ιστορίες διαδραματίζονται στα Chunking Mansions, ένα λαβυρινθώδες εμπορικό σύμπλεγμα στο Χονγκ Κονγκ. Ένας αστυνομικός, βαθιά πληγωμένος αφού τον έχει παρατήσει η κοπέλα του, ερωτεύεται μια μυστηριώδη φεμ φατάλ, που φοράει ξανθιά περούκα και κρατάει όπλο. Την ίδια στιγμή ένας άλλος αστυνομικός παραμένει βαθιά νυχτωμένος ως προς το ενδιαφέρον που του τρέφει μια σερβιτόρα φαστφουντάδικου, που ονειρεύεται την Καλιφόρνια και καταλήγει να αλλάζει τη διαρρύθμισή στο διαμέρισμα του, χωρίς αυτός να έχει ιδέα.

Leaving Las Vegas (1995)

Ο Ben φτάνει στο Λας Βέγκας με σκοπό να πεθάνει από την υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ. Η Sera είναι μια πόρνη που θα σταθεί δίπλα του στην πορεία, τηρώντας μια αμοιβαία συμφωνία: κανείς δε θα ζητήσει από τον άλλον ν’ αλλάξει κάτι από τα «θέλω» του. Μέχρι τέλους.

The Truman Show (1998)

Ο Truman είναι ένας καθημερινός άνθρωπος, που απολαμβάνει μια γαλήνια ζωή σε μια ήρεμη επαρχιακή πόλη. Εργάζεται σε ασφαλιστική εταιρία, επιστρέφει σπίτι στην καλοσυνάτη σύζυγό του και οι σχέσεις του με τους γείτονές του είναι άψογες. Όμως, τώρα τελευταία, ο Truman δεν φαίνεται και τόσο ευτυχισμένος από τη ζωή του. Η επιθυμία του είναι να γνωρίσει τον κόσμο, δηλαδή να εγκαταλείψει τη φιλήσυχη «στέγη» του. Όταν ξαφνικά βάζει μπρος να το επιχειρήσει, τα πάντα θα ανατραπούν, καθώς ο Truman θα συνειδητοποιήσει πως η ζωή του δεν είναι και τόσο… «αληθινή» όσο νόμιζε μέχρι τώρα…

Lost in Translation (2003)

Ένας Αμερικανός ηθοποιός Bob, προσγειώνεται στο Τόκιο για μια διαφημιστική ταινία και καταλήγει να συναντά τη Charlotte, την οποία έχει αφήσει πίσω ο φωτογράφος σύζυγός της. Σταδιακά, οι δυο τους ανακαλύπτουν έναν φίλο ο ένας μέσα στον άλλον.

Medianeras (2011)

Ένας φοβικός σχεδιαστής ιστοσελίδων και μια γυναίκα που παλεύει με έναν οδυνηρό χωρισμό υποφέρουν από αστική μοναξιά. Ζώντας στην ίδια γειτονιά, ενώ σπάνια βλέπονται ο ένας τον άλλον, ο χωρισμός τους φέρνει κοντά.

Joker (2019)

Ο Arthur Fleck, ένας κλόουν πάρτι, ζει μια φτωχή ζωή με την άρρωστη μητέρα του. Ωστόσο, όταν η κοινωνία τον αποφεύγει και τον χαρακτηρίζει ως φρικιό, αποφασίζει να αγκαλιάσει τη ζωή του εγκλήματος και του χάους.

Continue Reading
Advertisement

ENTERTAINMENT

Black Rabbit: Το φθινοπωρινό υπερόπλο του Netflix

Το εκρηκτικό νταραβέρι ανάμεσα στον Τζουντ Λο και τον Τζέισον Μπέιτμαν είναι το βασικό ατού αυτής της σειράς οκτώ επεισοδίων με φόντο μια Νέα Υόρκη των trendy εστιατορίων και του παράνομου τζόγου.

Published

on

Στο Netflix τα τελευταία χρόνια ξεχωρίζει ένα είδος τηλεόρασης που συνδυάζει την ψυχαγωγία με πιο σοβαρές καλλιτεχνικές φιλοδοξίες, τα σκοτεινά οικογενειακά δράματα που φέρνουν μαζί την εγκληματική δράση με τις προσωπικές συγκρούσεις.

Σειρές όπως το The Sopranos και το Breaking Bad όρισαν σε μεγάλο βαθμό τον τρόπο με τον οποίο η μικρή οθόνη αφηγείται σκοτεινές οικογενειακές ιστορίες μέσα από τον φακό του εγκλήματος και της ηθικής αμφισημίας, ενώ το Bloodline και το Boardwalk Empire συνέχισαν την παράδοση εστιάζοντας στις εσωτερικές εντάσεις που διαβρώνουν την οικογενειακή ενότητα. Σε αυτό το πλαίσιο, το Netflix βρήκε το δικό του εμβληματικό παράδειγμα με το Ozark, μια σειρά που συνδύασε την αισθητική του νουάρ με την πολυπλοκότητα των οικογενειακών σχέσεων, και τώρα επιχειρεί να τοποθετήσει το Black Rabbit ως τη νέα προσθήκη με την φιλοδοξία να σταθεί δίπλα σε αυτές τις επιτυχίες.

Το Black Rabbit λοιπόν είναι πάνω απ’ όλα μια ιστορία για δύο αδέλφια που δεν μπορούν να ξεφύγουν από το παρελθόν τους, με φόντο έναν χώρο πολυτελείας και λάμψης που σταδιακά αποκαλύπεται εύθραυστος, επικίνδυνος και ηθικά, βρώμικος. Ο Jude Law ενσαρκώνει τον Jake, έναν επιτυχημένο επιχειρηματία της νυχτερινής ζωής της Νέας Υόρκης, ενώ ο Jason Bateman υποδύεται τον Vince, τον χαοτικό αδελφό που κουβαλά μαζί του χρέη, σκιές και απειλές από το παρελθόν.

Αυτή η κεντρική ιδέα, το πώς δηλαδή η οικογένεια γίνεται καταφύγιο αλλά και παγίδα για τους χαρακτήρες, είναι που φέρνει τη σειρά κοντά στο Ozark θεματικά, όπου η έννοια της επιβίωσης συνδέεται με τον κόσμο του εγκλήματος και οι οικογενειακοί δεσμοί δοκιμάζονται μέσα σε μια ατμόσφαιρα συνεχούς έντασης. Και στις δύο περιπτώσεις η τηλεοπτική αφήγηση χρησιμοποιεί αυτή την εγκληματική δράση όχι μόνο ως εργαλείο για να προχωρήσει η πλοκή αλλά και ως καθρέφτη για τις πιο σκοτεινές πλευρές των προσωπικών τους σχέσεων.

Την σειρά υπογράφουν οι Zach Baylin και Kate Susman, έκανε πρεμιέρα στις 18 Σεπτεμβρίου και αποτελείται από οκτώ επεισόδια ενώ το καστ πλαισιώνουν οι Cleopatra Coleman, Sope Dirisu, Amaka Okafor και Troy Kotsur. Στη σκηνοθεσία εκτός από τον Bateman συναντάμε και τη Laura Linney και τον Justin Kurzel. 

Σκηνοθετικά, το Black Rabbit διαθέτει ενδιαφέρουσες στιγμές, με τον Jason Bateman να αποδεικνύει για ακόμη μια φορά πως ξέρει να χτίζει ατμόσφαιρα μεθοδικά και να εγκλωβίζει τον θεατή σε περιβάλλον καθημερινό, όπως ένα απόγευμα στις γειτονιές της Νέας Υόρκης, όπου πίσω όμως από τις κλειστές πόρτες των σημείων συνάντησης των βασικών χαρακτήρων ξεδιπλώνονται ιστορίες που αποκαλύπτουν μυστικά, τροφοδοτούν απειλές και διατηρούν αμείωτη την αγωνία. Η φωτογραφία με τις σκιές και τις μουντές αποχρώσεις ενισχύει αυτή την αίσθηση κλειστοφοβίας, ενώ η αφήγηση προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στον ρεαλισμό και τη δραματική υπερβολή που απαιτεί το θρίλερ. 

Ωστόσο, όσο ποιότητα και αν δίνουν οι ερμηνείες των Law και Bateman, η πλοκή συχνά μπερδεύει τον θεατή. Φορτώνεται συνεχώς με δευτερεύοντες χαρακτήρες που κάνουν την εμφάνισή τους χωρίς σαφή αιτιολόγηση και εξαφανίζονται προτού αποκτήσουν δραματική σημασία, ενώ οι υποπλοκές απομακρύνουν την προσοχή από το βασικό δίπολο των δύο αδελφών, στερώντας από την ιστορία τη συναισθηματική της συνοχή. Ίσως κι αυτός να είναι ο λόγος που, αν και αποδίδουν πειστικά τόσο τη μεταξύ τους σχέση όσο και τη μεμονωμένη παρουσία τους, δύσκολα συνδέεσαι μαζί τους σε βαθύτερο συναισθηματικό επίπεδο.

Εν κατακλείδι, το Black Rabbit είναι μια σειρά που διαθέτει ατμόσφαιρα, προσεγμένη σκηνοθεσία και δύο πρωταγωνιστές με ισχυρή παρουσία, στοιχεία που του δίνουν τη φινέτσα ενός τηλεοπτικού θρίλερ υψηλών προδιαγραφών. Η φωτογραφία, η μουσική και ο ρυθμός των τελευταίων επεισοδίων αναδεικνύουν την ένταση και προσφέρουν στιγμές αυθεντικού σασπένς. Από την άλλη πλευρά, το σενάριο βαραίνει με περιττούς χαρακτήρες και υποπλοκές που αποδυναμώνουν το κεντρικό δράμα, χάνοντας συχνά τη συναισθηματική δύναμη που θα έδινε βάθος στην ιστορία των δύο αδελφών. Αν και στο κείμενο μας υπήρξε συχνή αναφορά στο Ozark, το Black Rabbit δύσκολα θα καταφέρει να σταθεί στο ίδιο επίπεδο.

Continue Reading

ENTERTAINMENT

Πρώτο τρέιλερ του ριμέικ του «Anaconda» με τους Τζακ Μπλακ και Πολ Ραντ

Σε σκηνοθεσία του Τομ Γκόρμικαν, γνωστού για το «The Unbearable Weight of Massive Talent», το νέο αυτό remake δεν θυμίζει σε τίποτα την ταινία του 1997 με την Τζένιφερ Λόπεζ.

Published

on

Η Sony έδωσε στη δημοσιότητα το πρώτο τρέιλερ της πολυαναμενόμενης ταινίας «Anaconda», με πρωταγωνιστές τους Πολ Ραντ και Τζακ Μπλακ, φέρνοντας στο σήμερα μια… νέα ερμηνεία του κλασικού θρίλερ του 1997. Αν και μοιράζεται τον τίτλο με την αυθεντική ταινία, η νέα παραγωγή δεν αποτελεί remake της ταινίας που είχε στον πρωταγωνιστικό ρόλο τη Τζένιφερ Λόπεζ, τον Οουεν Ουίλσον, τον Ice Cube και άλλους.

Την σκηνοθεσία και το σενάριο της ταινίας υπογράφει ο Τομ Γκόρμικαν, γνωστός για το «The Unbearable Weight of Massive Talent» και το «Beverly Hills Cop: Axel F», και η πλοκή περιστρέφεται γύρω από μια ομάδα φίλων που αντιμετωπίζουν κρίσεις μέσης ηλικίας και αποφασίζουν να ξαναδημιουργήσουν την αγαπημένη τους ταινία από τα νεανικά τους χρόνια. Ο Τζακ Μπλακ υποδύεται τον Νταγκ, έναν βιντεογράφο γάμων, ενώ ο Πολ Ραντ είναι ο Γκριφ, ένας κομπάρσος. Ομως όταν οι φίλοι εισέρχονται στη ζούγκλα, τα πράγματα παίρνουν γρήγορα επικίνδυνη τροπή. Το καστ συμπληρώνουν οι Θάντι Νιούτον, Στιβ Ζαν, Ντανιέλα Μελχιόρ και άλλοι.

Πέρσι, οι Ραντ και Μπλακ είχαν επιβεβαιώσει το πρότζεκτ και ανακοίνωσαν την ημερομηνία κυκλοφορίας του στις 25 Δεκεμβρίου, μέσα από ένα προωθητικό βίντεο στο YouTube. Ο Μπλακ ξεκίνησε το βίντεο φωνάζοντας ενθουσιασμένος: «Φτιάχνουμε μια ταινία! Ο Πολ Ραντ και ο Τζακ Μπλακ πρωταγωνιστούν στο ‘Anaconda’». Ο Ραντ πρόσθεσε ότι οι θεατές θα βιώσουν μια πληθώρα συναισθημάτων, από το γέλιο μέχρι τον φόβο, αλλά και στιγμές προσωπικής αναστοχαστικής διάθεσης.

Η παραγωγή της ταινίας ανήκει στους Μπραντ Φούλερ και Αντριου Φορμ μέσω της Fully Formed Entertainment, με τον Κέβιν Ετεν ως συνσεναριογράφο. Δείτε το επίσημο τρέιλερ που μόλις κυκλοφόρησε παρακάτω.

Continue Reading

ENTERTAINMENT

Ο Ιππότης της Ασφάλτου επιστρέφει και η νοσταλγία χτυπάει κόκκινο

Published

on

Ο KITT ετοιμάζεται να βγει ξανά στους… κινηματογραφικούς δρόμους από τους δημιουργούς του Cobra Kai, σύμφωνα με το THR.


Ο Τζον Χούρβιτς, ο Χέιντεν Σλόσμπεργκ και ο Τζος Χιλντ, οι δημιουργοί επιτυχημένης σειράς του Netflix, βρίσκονται σε συζητήσεις για να μεταφέρουν στη μεγάλη οθόνη τον Ιππότη της Ασφάλτου, τη δημοφιλή τηλεοπτική αστυνομική σειρά δράσης της δεκαετίας του 1980 με πρωταγωνιστή τον Ντέιβιντ Χέισελχοφ ως Μάικλ Νάιτ και τον ΚΙΤΤ (αρκτικόλεξο, από τα αρχικά Knight Industries Two Thousand), το μαύρο Pontiac Firebird (3ης γενιάς), ένα εξελιγμένης τεχνολογίας (για την εποχή) ταχύτατο σπορ αυτοκίνητο, το οποίο διέθετε ηλεκτρονικό εγκέφαλο (τεχνητή νοημοσύνη) και μπορούσε να επικοινωνεί μέσω ειδικής συσκευής (διαμορφωτή φωνής, Voice Modulator) με τον οδηγό του, λαμβάνοντας, ενίοτε, αυτόνομες πρωτοβουλίες δράσης. Συγκεκριμένα, ο KITT είχε τη δυνατότητα να παίρνει τον έλεγχο του αυτοκινήτου, σε κατάσταση ανάγκης ή αν το επέλεγε ο ίδιος ο Μάικλ Νάιτ.

Σημαντικές ιδιότητες του KITT, μεταξύ άλλων, ήταν η ικανότητά του να κάνει άλματα (με το σύστημα «turbo boost») και το γεγονός ότι διέθετε ένα αλεξίσφαιρο αμάξωμα, καθώς προστατευόταν από μια μυστική πατέντα που ονομαζόταν Σύστημα Ασπίδας Μοριακών Δεσμών. Η ίδια πατέντα, επιπρόσθετα, τον προστάτευε από τη φωτιά, από εκρήξεις και από θερμοκρασίες έως και 426 βαθμούς Κελσίου, ενώ ήταν και αμφίβιος.

Όσον αφορά το εμβληματικό μαύρο σπορ αυτοκίνητο, ήταν στην πραγματικότητα μια σειρά αυτοκινήτων Pontiac Trans Am τρίτης γενιάς, με κινητήρα 5.0 λίτρων V8, που είχαν υποστεί ειδικές αισθητικές βελτιώσεις, τόσο εξωτερικά, όσο και στο σαλόνι. Έφεραν λίγο διαφορετικό και μακρύτερο μπροστινό προφυλακτήρα, κόκκινο σκάνερ στο μπροστινό ρύγχος (το «βλέμμα» του KITT), φιμέ κάλυμμα στα πίσω φώτα, aftermarket ταμπλό με έναν εντυπωσιακό ψηφιακό πίνακα οργάνων, και ένα τιμόνι που θύμιζε πηδάλιο αεροσκάφους. Συνολικά χρησιμοποιήθηκαν 23 αυτοκίνητα σε όλη τη διάρκεια της σειράς, αν και τα αρχικά ήταν 5 μοντέλα του 1982 και στη συνέχεια προστέθηκαν και αρκετά ακόμα, για διάφορες ανάγκες.

Πρέπει να αναφερθεί ότι η φωνή του KITT ανήκει στον ηθοποιό Γουίλιαμ Ντάνιελς, ο οποίος δεν είχε παρευρεθεί ποτέ σε γυρίσματα και μάλιστα είχε ζητήσει να μην περιληφθεί το όνομά του στους τίτλους της σειράς. Και μιας και αναφερόμαστε στους τίτλους έναρξης, δεν γίνεται να ξεχάσουμε το εμβληματικό και ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα μουσικά θέματα σειράς!

Το θρυλικό intro είχε συνθέσει ο Στου Φίλιπς και μπορείς να το ακούσεις αμέσως πιο κάτω:

Continue Reading

HOT 5