ΣΚΕΨΕΙΣ
Ένας αδικοχαμένος λεβέντης
Το 1960 αμέσως μετά την ανεξαρτησία της Κύπρου, πολλοί νέοι και νέες έπαιρναν τον δρόμο της ξενιτειάς. Έφευγαν για ένα καλύτερο μέλλον. Ο εικοσάχρονος Μιχάλης με το ανήσυχο πνεύμα, παιδί της πολυμελούς οικογένειας του Δημήτρη Τσούκκα, φεύγει από το Παραλίμνι. Παίρνει το πλοίο από το λιμάνι της Αμμοχώστου για την Αγγλία.
Του Μιχαλακη Τσαππαρίλα
Το όνειρο του ήταν να δουλέψει και να σπουδάσει μουσικός. Στην Κύπρο από την παιδική του ηλικία παρακολουθούσε μαθήματα βιολιού και πιάνου σε Ωδείο. Τώρα αναζητούσε μια νέα δυνατότητα για μουσική μόρφωση.
Έχει στην τσέπη του 10 λίρες και μερικά ρούχα στη μικρή βαλίτσα. Στο πλοίο συναντά και άλλους Κύπριους νέους. Ανάμεσα τους ήταν και κάποιος Κύπριος, που επέστρεφε στην Αγγλία μετά από διακοπές. Του είπε πως ζούσε στο Λονδίνο και του υποσχέθηκε να τον εργοδοτήσει αμέσως στο εστιατόριο του και να του προσφέρει διαμονή. Με τα πολλά, λίγο πριν φτάσουν στον προορισμό τους, τον έπεισε να του δώσει τα λεφτά του για να μην του τα κλέψουν. Τελικά τσέπωσε τα λεφτά του Μιχάλη και έγινε καπνός.
Φτάνοντας στο Λονδίνο βρήκε δουλειά σε εστιατόριο και αργότερα σε εργοστάσιο ρούχων. Δούλεψε σκληρά και παράλληλα παρακολουθούσε μαθήματα σε μουσική σχολή. Στο Λονδίνο συμμετείχε σε ένα μουσικό συγκρότημα παίζοντας βιολί και ντραμς. Το 1966 παντρεύτηκε με Κυπραία της Αγγλίας. Άνοιξε δικό του εργοστάσιο φορεμάτων και έκανε εξαγωγές ρούχων στην Ελβετία και Αμερική.
Η αγάπη για την πατρίδα και την οικογένεια του δεν τον άφησε για πολύ στην ξένη γη. Ήθελε να γυρίσει στο Παραλίμνι, στη θάλασσα του Πρωταρά. Εκεί όπου μεγάλωσε και ανδρώθηκε παρέα με τα αδέλφια και τους φίλους του. Τα σχέδια του καθυστέρησαν λόγω του προδοτικού πραξικοπήματος της ΕΟΚΑ Β΄ και της τουρκικής εισβολής.
Τελικά το 1977 έρχεται με το πρώτο αεροπλάνο στην Κύπρο. Ήταν πολύ συγκινητικές εκείνες οι στιγμές. Οι επιβάτες και ο κόσμος, που τους περίμενε με αγωνία στο νέο αεροδρόμιο της Λάρνακας, έκλαιγαν. Συναισθήματα λύπης και χαράς. Μα κυρίως αισιοδοξίας, ότι όλα θα πάνε καλά .Οι απόδημοι μας θα βοηθούσαν να βρει η Κύπρος τον δρόμο της οικονομικής ανάπτυξης και προόδου.
Ο Μάικ Τσούκκας είχε από καιρόν αποφασίσει να δραστηριοποιηθεί στην περιοχή. Αγόρασε παραθαλάσσια γη στον Πρωταρά. Τότε ήταν κατσάβραχα, ακακίες και καλαμιώνες.
Σύντομα έβγαλε σχέδια και έκτισε το πρώτο ξενοδοχείο στην περιοχή Βρύση. Το ονόμασε Βρυσιάνα. Πρόσφερε δουλειά με πολύ καλό μισθό σε συγγενείς, φίλους και όποιους ήθελαν να εργοδοτηθούν στη ξενοδοχειακή βιομηχανία. Μετά κτίστηκε το Sunrise και ακολούθησε η μεγάλη οικοδομική ανάπτυξη του Πρωταρά.
Το Βρυσιάνα σε σύντομο χρονικό διάστημα έγινε γνωστό στους τουριστικούς κύκλους της Ευρώπης. Άγγλοι, Ελβετοί, Γερμανοί. Σκανδιναβοί απολάμβαναν τον ήλιο, τη φιλοξενία και τη θαυμάσια παραλία του Πρωταρά. Ανάμεσα στους τακτικούς επισκέπτες του κυρίου Τσούκκα ήταν ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Σπύρος Κυπριανού με τη σύζυγο του. Ακολουθούμενος από τη φρουρά του. Και ήταν ωραίο να βλέπεις την Κυριακή το πρωί το προεδρικό ζευγάρι να κατευθύνεται στην παραλία και να ακολουθεί κάποιος αστυνομικός κρατώντας στα χέρια τα…. παπούτσια του Προέδρου. Πριν από την κάθοδο του Προέδρου οι σωματοφύλακες του πήγαιναν στην παραλία και έλεγχαν μήπως κάτω από τα κρεβατάκια υπήρχαν βόμβες. Ευτυχώς δεν βρήκαν ποτέ, αν και η παραλία ήταν γεμάτη με ξένες ….σεξοβόμβες!!
Ο ιδιοκτήτης Μάικ Τσούκκας ζούσε στον πέμπτο όροφο του ξενοδοχείου. Στο 501, το καλύτερο δωμάτιο με μπαλκόνι προς την καταγάλανη θάλασσα και την ξανθή αμμουδιά του Πρωταρά. Κάθε πρωί έβγαινε στο μπαλκόνι και έπαιζε το βιολί του. Η μουσική σκορπιζόταν στην παραλία. Ήταν ένα μοναδικό ευχάριστο θέαμα. Κάθε Παρασκευή βράδυ υπήρχε ζωντανή μουσική στο εστιατόριο της πισίνας. Καθόταν στο πρώτο τραπέζι παρέα με τους εκλεκτούς καλεσμένους του. Πολλές φορές φιλοξενούσε, εκτός από τον Πρόεδρο Κυπριανού, (που ήταν ο νονός του μοναχογιού του Λένου), τον Αλέξη Γαλανό, Πρόεδρο τότε της κυπριακής βουλής. Υπουργούς, βουλευτές και ξεχωριστούς τουρίστες. Όλα κυλούσαν πολύ όμορφα. Απολάμβαναν το νόστιμο φαγητό και ποτό, τη μουσική και τους κυπριακούς χορούς. Μόνο που πολύ συχνά, πάνω στο φόρτε της διασκέδασης, εμφανιζόταν το μεγάλο ερωτηματικό.
Πού είναι ο Λένος ;
Ο πεντάχρονος, μοναδικός, πολυαγαπημένος του γιος.
Άρχιζαν τότε τα γκαρσόνια να γυρεύουν τον Λένο. Κάποιοι ήξεραν ήδη πού να τον βρουν. Ο μικρός Λένος βαριόταν να κάθεται μαζί με τους μεγάλους. Έτσι, αφού έτρωγε, έφευγε και πήγαινε στα παιγνίδια του. Αφού τον έβρισκαν, πήγαινε και καθόταν για λίγο στο τραπέζι των επισήμων και μετά ξανάφευγε. Καθόλου δεν τον ενδιέφεραν ούτε οι κουβέντες, ούτε τα αξιώματα των παρευρισκομένων. Αυτός προτιμούσε τους δικούς του παιδικούς ήρωες. Έπαιζε μαζί τους, διασκέδαζε, χαιρόταν. Ήταν ένα ήσυχο, φιλότιμο παιδάκι, αγαπητό σε όλους.
Τα χρόνια περνούσαν ανέμελα . Ο μικρός Λένος ήταν καλός μαθητής. Του άρεσε πολύ η θάλασσα. Ζούσε πάνω στο ακρογιάλι. Όταν μεγάλωσε λίγο άρχισε τις καταδύσεις. Γοητεύτηκε από το βυθό . Και όσο πιο πολύ μεγάλωνε, άλλο τόσο ερωτευόταν την ομορφιά του βυθού. Τα διάφορα ψάρια , τα οχταπόδια, τις χελώνες, τα λουλούδια, που φύτρωναν πάνω στα βράχια, στις πέτρες ή την άμμο του βυθού. Που εκτός από την ομορφιά τους ήταν τροφή για τα ψάρια. Με φίλους έκανε καταδύσεις σε όλο το μήκος του Πρωταρά. Αργότερα άρχισε να ασχολείται με τη γυμναστική. Γράφτηκε σε Γυμναστήριο. Ήθελε να αποκτήσει ένα τέλειο, μυώδες, αθλητικό σώμα.
Παράλληλα σπούδαζε νομικά στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας. Ήταν πολύ αγαπητός στους συμφοιτητές και τους καθηγητές του. Διετέλεσε Πρόεδρος των φοιτητών της Νομικής Σχολής. Ίδρυσε μαζί με άλλους συμφοιτητές του ομάδα καταδύσεων. Ήθελε να κάνει περισσότερους φίλους του να γνωρίσουν και να αγαπήσουν το βυθό και γενικά τη θάλασσα. Το ίδιο και με τη γυμναστική. Είχε και εδώ την ομάδα φοιτητών φίλων της εκγύμνασης . « Νους υγιής…Εν σώματι υγιεί». Αμέσως μετά την αποφοίτηση του πήγε στην Αγγλία, όπου συνέχισε τις σπουδές του αποκτώντας το μάστερ στη Νομική.
Ο πατέρας ήταν πολύ περήφανος για τον γιο του. Τον προωθούσε να αναλάβει τις ξενοδοχειακές και άλλες επιχειρήσεις του. Ο Λένος συμφωνούσε. Τελείωσε το μάστερ του. Άρχισε να μπαίνει στο πετσί του ρόλου του. Καταλάβαινε, πως ήλθε ο καιρός να ξεκουραστεί λίγο ο πατέρας.
Εκείνο το διάστημα γνώρισε μια πολύ καλή κοπέλα, τη Γεωργία Αρραβωνιάστηκαν. Η κοπέλα έμεινε έγκυος. Έκαναν τα σχέδια τους για γάμο. Ο Μάικ Τσούκκας ήταν στις χαρές του.
Μια χειμωνιάτικη μέρα κατά το τέλος του Φεβράρη 2016, του τηλεφωνούν από το γυμναστήριο .
– Ο Λένος λιποθύμησε. Τον μετέφεραν στο Νοσοκομείο Παραλιμνίου.
Από εκείνη τη στιγμή άρχισε ένας αγώνας για να σώσουν τη ζωή του. Κάλεσαν και τον εξέτασαν οι καλύτεροι γιατροί. Όλοι συμφωνούσαν ότι, την ώρα που γυμναζόταν, έπαθε ανεύρυσμα εγκεφάλου. Ήταν κλινικά νεκρός. Οι γιατροί ζήτησαν από τον πατέρα του έγκριση για αφαίρεση των ζωτικών οργάνων, ώστε να μεταμοσχευθούν σε ασθενείς, που τα είχαν μεγάλη ανάγκη . Ο Μάικ Τσούκκας δέχτηκε αμέσως .Ο Λένος του με τον θάνατο του έδωσε ζωή σε άλλους συνανθρώπους του, που ήταν σε κρίσιμη κατάσταση.
Την Τετάρτη 24 του Φεβράρη 2016 ο Λένος, το λεβεντόπαιδο, το καμάρι του Μάικ Τσούκκα, κηδεύεται στο Παραλίμνι. Το παιδάκι, που άφηνε τους μεγάλους για να βρεθεί με τους παιδικούς του ήρωες. Ο λεβέντης με το γλυκό χαμόγελο, την καλή καρδιά και την έμφυτη ευγένεια. Ο αγαπητός γιος του Μάικ και αρραβωνιαστικός της Γεωργίας, έφυγε για το αιώνιο φως Σε δύο μήνες ήλθε στη ζωή η κορούλα του, η Μικαλένα, που πήρε το όνομα του παππού και του πατέρα της. Τη μεγαλώνει η μητέρα της με τη στήριξη του παππού Μάικ. Που τώρα είναι η χαρά και η παρηγοριά του. Της μιλά συνεχώς για τον πατέρα, που δεν γνώρισε. Της δείχνει τις φωτογραφίες του. Και αυτή ξέρει τόσα πολλά, που σαν να τον είχε κοντά της.
(Εις μνήμην Λένου Μιχάλη Τσούκκα).
Μιχαλάκης Τσαππαρίλας Παραλίμνι 29.05.2024
ΣΚΕΨΕΙΣ
Όταν ένας άντρας αγαπάει πραγματικά
Όταν ένας άντρας αγαπάει πραγματικά μια γυναίκα, γίνεται η ζωή του. Τη σέβεται, τη στηρίζει, την αγαπά, τη φροντίζει και γίνεται μια μεγάλη αγκαλιά ψυχής γι’ αυτήν. Δεν την αμφισβητεί ποτέ και για κανένα τρίτο πρόσωπο, την εμπιστεύεται και γίνεται ο έρωτάς της, ο καλύτερός της φίλος και υποστηρικτής.
Της Ρούλας Πέτρου
Φίλη μου, ένας άντρας, πάνω απ’ όλα, είναι σημαντικό να σε σέβεται και δεν θα έπρεπε να το διαπραγματεύεσαι, γιατί ο σεβασμός είναι πιο ισχυρός και από την αγάπη. Γιατί κάποιος, όταν αγαπά, ίσως σε ποθεί, έχει πάθος μαζί σου, νιώθει έντονη ερωτική έλξη, έρωτα, αλλά εάν είναι εγωιστής και δεν σε σέβεται, θα γίνεται πιο σκληρός μαζί σου, έντονος, εκδικητικός και σίγουρα δεν θα είσαι πάντα η προτεραιότητά του. Εάν τολμήσεις να διαφωνήσεις για μια δύσκολη κατάσταση ή για τρίτα πρόσωπα, θα σου δείξει τον πραγματικό του εαυτό.
Θα έπρεπε όλες οι γυναίκες να γνωρίζουν πως ίσως η λεκτική βία είναι χειρότερη και από τη σωματική βία, γιατί τραυματίζει την ψυχή. Κάτι πολύ σημαντικό για κάθε γυναίκα είναι να γνωρίζει πως ο άντρας με τον οποίο είναι ζευγάρι οφείλει να της δείχνει σεβασμό στους καβγάδες. Ο τρόπος που διαχειρίζεται τις διαφωνίες σας λέει πολλά. Αν, ακόμα και όταν έχει θυμό, σε αντιμετωπίζει με σεβασμό και αποφεύγει τις προσβολές, προσπαθεί να καταλάβει τη δική σου οπτική και τα συναισθήματά σου, τότε η αγάπη του για σένα είναι βαθιά.
Οι άνθρωποι ίσως ξεχνάμε τι είπαν, αλλά δεν ξεχνάμε πώς μας έκαναν να αισθανθούμε. Η γλώσσα της αγάπης κρύβεται πολλές φορές σε μικρές κινήσεις, όπως το να δείχνει ενδιαφέρον για όσα σκέφτεσαι και αισθάνεσαι, να σέβεται τον χώρο και τον χρόνο σου, να στηρίζει τις φιλοδοξίες και τα όνειρά σου και να υπάρχεις πάντα στα μελλοντικά του σχέδια.
Η αγάπη είναι κάτι που πρέπει να το δουλεύεις και να το χτίζεις κάθε μέρα. Είναι κάτι που πρέπει να το φροντίζεις. Μεγαλώνει μέσα από κοινές εμπειρίες και όνειρα που πραγματοποιείς, συνεχή δέσμευση και εμπιστοσύνη. Μικρά αγγίγματα, μια αγκαλιά, ένα τρυφερό φιλί, μια μικρή βοήθεια στο σπίτι, ένα λουλούδι σε ανύποπτο χρόνο είναι κινήσεις που δείχνουν την αγάπη του άντρα για μια γυναίκα. Λατρεύει να περνάει χρόνο μαζί σου, οργανώνει εκδρομές και ταξίδια. Δεν σε πληγώνει, δεν σε μειώνει, δεν σε προσβάλλει, είναι πρόθυμος να αλλάξει συμπεριφορές που σε πληγώνουν, σέβεται τις αρχές σου και βάζει το σώμα του μπροστά σαν ασπίδα για να σε προστατεύσει, όπου και όπως χρειάζεται.
Όταν ένας άντρας αγαπάει πραγματικά, σε βλέπει ως το πιο όμορφο πλάσμα του κόσμου, σε κάνει να νιώθεις επιθυμητή, ξεχωριστή, μοναδική.
Δυστυχώς, σε αυτόν τον σάπιο κόσμο που ζούμε, όχι απλώς χιλιάδες άντρες δεν σέβονται τη γυναίκα, αλλά η βία κατά των γυναικών αποτελεί μεγάλο κίνδυνο για τη δημόσια υγεία και σημαντική αιτία θανάτου και αναπηρίας για τις γυναίκες. Η κακοποίηση των γυναικών αποτελεί διεθνές κοινωνικό φαινόμενο και σοβαρή παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η βία κατά των γυναικών συμβαίνει σε όλο τον κόσμο σε καθημερινή βάση. Μπορεί να είναι ψυχολογική, σωματική και σεξουαλική.
Μη αποδεκτός είναι ο ακρωτηριασμός των γυναικείων γεννητικών οργάνων, κυρίως στην Αφρική, τη Μαλαισία, την Υεμένη, το Ιράκ και την Ινδονησία. Επίσης, οι επιθέσεις με οξύ σε γυναίκες είναι ιδιαίτερα συχνές στα κράτη της Νότιας Ασίας. Η καταναγκαστική πορνεία, αλλά και ο λιθοβολισμός, μια συλλογική μορφή εκτέλεσης για μοιχεία ή σεξουαλική επαφή πριν από τον γάμο, είναι ακραία γεγονότα που προκαλούν θλίψη και θυμό και είναι καταδικαστέα.
Όταν ένας άντρας αγαπά, η ψυχή της γυναίκας χαμογελά. Δεν νιώθει άδεια, αλλά γεμάτη από αγάπη, όμορφες εμπειρίες, πολύτιμες στιγμές, αγκαλιές και όμορφα λόγια που συνάδουν με όμορφες πράξεις.
Φίλη μου, ξέρω ότι δεν είναι πάντα εύκολο και απλό να φύγεις, αλλά με το πρώτο σημάδι κακοποίησης επιβάλλεται να φεύγεις πριν γίνεις το επόμενο θύμα γυναικοκτονίας και να μη φοβάσαι να έχεις φωνή και να ζητάς βοήθεια. Ο άντρας που είναι μισογύνης, δεν ξέρει να σέβεται τη γυναίκα και ζηλεύει παθολογικά μπορεί να γίνει ο πιο ψυχρός εκτελεστής.
Πάντα υπάρχουν σημάδια. Να έχεις τα μάτια σου ανοιχτά. Να προστατεύεις και να αγαπάς τον εαυτό σου. Η κάθε γυναίκα αξίζει πολλά. Δεν υπάρχει γυναίκα που δεν είναι δυνατή. Να το θυμάσαι.
Η γυναίκα είναι πλάσμα ιερό και χαρίζει ζωή. Η γυναίκα είναι ΑΓΑΠΗ.
1/2
ΣΚΕΨΕΙΣ
Περπατάμε στην κόλαση χαζεύοντας λουλούδια
Η ζωή μπορεί να είναι μικρή, αλλά είναι και ένα πολύ όμορφο δώρο του Θεού.
Της Ρούλας Πέτρου
Γι’ αυτό να σπας τους κανόνες, να συγχωρείς για να είσαι εσύ καλά, να αγαπάς πολύ, να γελάς ασυγκράτητα και ποτέ να μη μετανιώνεις για ό,τι όμορφο έζησες και σε έκανε ευτυχισμένη/ο. Η ζωή είναι γεμάτη προκλήσεις. Μη φοβάσαι να ζήσεις επειδή υπάρχει η πιθανότητα να πληγωθείς. Είναι μεγάλη ανοησία. Η ζωή χωρίς προκλήσεις δεν έχει νοστιμιά, δεν έχει εξέλιξη. Γιατί οι προκλήσεις είναι αυτές που θα φέρουν τις αλλαγές που ζητάς στη ζωή σου.
Είναι σημαντικό να έχουμε αρμονικές σχέσεις με τον σύντροφο, τα παιδιά μας, την οικογένεια, τους φίλους μας και με όλους όσους δίνουμε χώρο και χρόνο στη ζωή μας, γιατί νόημα και σκοπό στη γαλήνη της ψυχής μας δίνει η ειλικρινής και ανιδιοτελής αγάπη. Εάν επιλέξεις να ζήσεις μια ζωή που χάραξαν οι άλλοι για σένα, όσο ισορροπημένος και να είσαι, κάποια στιγμή πάντα κάτι θα σου λείπει. Επιβάλλεται λοιπόν να λες κάποια ηχηρά «όχι» και να ζεις με βάση τα δικά σου πιστεύω, τις αξίες και τα όνειρά σου.
Και θα σας πω ένα μυστικό, να το θυμάστε. Ο κόσμος πάντα θα παραμερίζει για να περάσει αυτός που ξέρει πού θέλει να πάει και επιθυμεί να δει τον κόσμο από ψηλά. Δεν πρέπει να φοβόμαστε την αποτυχία, αλλά να την αντιλαμβανόμαστε ως ευκαιρία μάθησης. Ο οραματισμός μάς κινητοποιεί και εμπνέει δράση. Ο δρόμος προς την αυτοβελτίωση, την προσωπική μας ανάπτυξη, την καλύτερη υγεία και την ευτυχία προϋποθέτει δράση σε διάφορα επίπεδα και όχι αδράνεια.
Προσπαθήστε να εξισορροπήσετε τις βασικές ανάγκες σας και να είστε οι κυρίαρχοι του εαυτού σας, των επιλογών και των αποφάσεών σας. Μάθε να ζεις και όχι απλώς να υπάρχεις. Άσε την αγάπη να φωλιάσει στην καρδιά σου και μάθε να μοιράζεσαι. Η προσφορά είναι μεγάλο δώρο πρώτα για την ψυχή σου και έπειτα για τον συνάνθρωπό σου. Ζήσε όμορφα, με πάθος, με τρέλα. Άσε τη μουσική, τα ηλιοβασιλέματα, τον ήχο που έχουν τα κύματα, τα βιβλία, τις βόλτες και τα ταξίδια να αλλάξουν τη σκέψη, τη ζωή σου, τον κόσμο σου.
Ό,τι είναι τοξικό για εσένα και σου κάνει κακό, με οποιονδήποτε τρόπο, κράτα το σε απόσταση. Μην επιτρέπεις σε κανέναν να σε αναγκάζει να κάνεις εκπτώσεις επειδή νιώθει μειονεκτικά απέναντί σου. Τη δική σου αξία δεν την ορίζουν η ανόητη συμπεριφορά, η ζήλια, η κακία και τα κόμπλεξ των άλλων. Την αξία σου και την ποιότητά σου ως άνθρωπο την καθορίζουν η συμπεριφορά, οι πράξεις και ο χαρακτήρας σου.
Πόσο πιο όμορφη θα ήταν η ζωή, αλήθεια, εάν ήταν όλα αλλιώς και δεν υπήρχε τόσος πόνος γύρω μας, τόση βία, τόσοι πόλεμοι και τόσες σοβαρές ασθένειες. Εάν δεν υπήρχε τόση ψυχική και σωματική κακοποίηση, εάν δεν υπήρχαν τόσοι ψυχοπαθείς και ανώμαλοι να προκαλούν το κακό μέσα από βιασμούς γυναικών, δολοφονίες αλλά και ιστορίες για αγρίους, όπως μαστιγώματα, κρεμάλες και γάμους σε χώρες όπως η Ινδία με μικρά κοριτσάκια, τα οποία εξαναγκάζονται να παντρεύονται γέρους, να βασανίζονται, να βιάζονται και πολλές φορές να σκοτώνονται για ασήμαντους λόγους ή επειδή δεν πραγματοποιούν τα θελήματα και τις ορέξεις τους.
Για όλα αυτά, προφανώς, έχουν μεγάλο μερίδιο ευθύνης οι κυβερνήσεις. Πολλοί από αυτούς τους κυρίους, στους οποίους ο κόσμος δίνει την ψήφο του, θα μπορούσαν να εργάζονται για το καλό του πολίτη, για το καλό της ανθρωπότητας, ώστε οι άνθρωποι να έχουν ποιότητα ζωής και να μη νοιάζονται μόνο για τα οικονομικά συμφέροντα, ακόμη κι αν παντού μυρίζει θάνατος. Πολλοί από αυτούς γίνονται συνένοχοι και σκοτώνονται νέα παιδιά, αγγελικά πλασμένα, γεμάτα όνειρα και ζωή, για να επιτύχουν εκείνοι τους στόχους τους, αφαιρώντας χιλιάδες ανθρώπινες ζωές. Η ανθρώπινη ζωή δεν έχει καμία αξία γι’ αυτούς.
Λένε πως η καρέκλα στην οποία κάθεται η βασίλισσα μιας χώρας στο ανάκτορό της στοιχίζει εκατομμύρια, ενώ σε υπανάπτυκτες χώρες επικρατούν η δυστυχία, η πείνα, η εξαθλίωση και σοβαρές ασθένειες που οδηγούν αργά και βασανιστικά στον θάνατο. Θα μπορούσαν, όπως κάνουν μη κερδοσκοπικοί διεθνείς οργανισμοί, να ενισχύουν και οι κυβερνήσεις πολλών χωρών τα προγράμματα κατά του υποσιτισμού στις πληγείσες περιοχές.
Επίσης, θα μπορούσαν σε αρκετές χώρες να επιβάλλουν παραδειγματικές τιμωρίες στους παιδόφιλους, τους βιαστές και τους δολοφόνους, όπως η κρεμάλα και η θανατική ποινή. Πώς αφήνεις ελεύθερο έναν βιαστή που διέπραξε κακούργημα, μετά από ένα χρονικό διάστημα, αφού είναι πιθανό να συνεχίσει το έργο του; Και πώς φυλακίζεις κάποιον που αφαίρεσε μια ανθρώπινη ζωή για οκτώ χρόνια και στη συνέχεια τον αφήνεις ελεύθερο να απολαμβάνει τη ζωή, ενώ ο άνθρωπος που στέρησε τη ζωή βρίσκεται κάτω από το χώμα;
Παραδειγματικές τιμωρίες δεν υπάρχουν και γι’ αυτό ζούμε σε μια πύρινη κόλαση και φοβόμαστε για τα παιδιά μας, για τους ανθρώπους που αγαπάμε. Βία παντού. Πώς γίνεται να σπρώχνει ένας μετανάστης μέσα στο λεωφορείο μια ετοιμόγεννη γυναίκα και να την πετά χωρίς ίχνος ανθρωπιάς, μόνο και μόνο για μια θέση;
Δυστυχώς, έχει μεγαλύτερη αξία ένα έργο, ένα μνημείο, μια διεθνής εκδήλωση και πολλά άλλα, παρά η ανθρώπινη ζωή. Όλοι εσείς, κύριοι, που εκλεγήκατε και κατέχετε μια θέση ευθύνης, οφείλετε να δώσετε μάχες για έναν καλύτερο κόσμο και να προσφέρετε ελπίδα στα παιδιά μας για ένα καλύτερο αύριο.
Μακάρι να γινόταν ένα θαύμα και να μπορούσαμε να περπατάμε στον παράδεισο, χαζεύοντας λουλούδια και ό,τι όμορφο υπάρχει γύρω μας, και όχι να περπατάμε στην κόλαση.
Ένα δάκρυ λιγότερο. Ένας κόσμος καλύτερος.
ΣΚΕΨΕΙΣ
Πώς η Κύπρος και Νότιος Κορέα, δύο διαφορετικοί κόσμοι μπορούν να επενδύσουν ο ένας στον άλλον
Παρά τις γεωγραφικές και πολιτισμικές διαφορές, Κύπρος και Νότια Κορέα διαθέτουν ισχυρές προοπτικές συνεργασίας σε τομείς όπως η τεχνολογία, η ναυτιλία, η ενέργεια, η εκπαίδευση και ο τουρισμός.
Της Μαρίας Χαραλάμπους
Παρά τη μεγάλη γεωγραφική απόσταση και τις πολιτισμικές τους διαφορές, η Κύπρος και η Νότια Κορέα έχουν σημαντικές δυνατότητες συνεργασίας και αμοιβαίων επενδύσεων. Η παγκοσμιοποίηση και η ανάπτυξη της τεχνολογίας έχουν αποδείξει ότι οι αποστάσεις δεν αποτελούν πλέον εμπόδιο για τη δημιουργία ισχυρών οικονομικών και εμπορικών σχέσεων.
Από τη μία πλευρά, η Νότια Κορέα θα μπορούσε να επενδύσει στην Κύπρο σε τομείς όπως η τεχνολογία, οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και οι έξυπνες υποδομές. Η Κύπρος, λόγω της στρατηγικής της θέσης στο σταυροδρόμι Ευρώπης, Ασίας και Αφρικής, μπορεί να αποτελέσει πύλη για τις κορεατικές επιχειρήσεις που επιθυμούν να επεκταθούν στις ευρωπαϊκές και μεσογειακές αγορές. Επιπλέον, ο τουρισμός και η ανάπτυξη σύγχρονων δικτύων μεταφορών προσφέρουν σημαντικές επενδυτικές ευκαιρίες.
Ιδιαίτερα σημαντικός θα μπορούσε να είναι και ο τομέας του πολιτισμού. Η αυξανόμενη δημοτικότητα της κορεατικής μουσικής, του κινηματογράφου και των τηλεοπτικών σειρών στην Ευρώπη δημιουργεί νέες ευκαιρίες για πολιτιστικές και τουριστικές συνεργασίες.
Από την άλλη πλευρά, η Κύπρος θα μπορούσε να επενδύσει περισσότερο στη Νότια Κορέα μέσω συνεργασιών στους τομείς της ναυτιλίας, των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών και της εκπαίδευσης. Η κυπριακή ναυτιλία, μία από τις ισχυρότερες στην Ευρώπη, θα μπορούσε να αναπτύξει στενότερες σχέσεις με τα μεγάλα κορεατικά ναυπηγεία και τις εταιρείες τεχνολογίας. Παράλληλα, η ανταλλαγή φοιτητών, ερευνητών και επιχειρηματιών θα μπορούσε να ενισχύσει ακόμη περισσότερο τους δεσμούς μεταξύ των δύο χωρών.
Ιδιαίτερα σημαντικός θα μπορούσε να είναι και ο τομέας του πολιτισμού. Η αυξανόμενη δημοτικότητα της κορεατικής μουσικής, του κινηματογράφου και των τηλεοπτικών σειρών στην Ευρώπη δημιουργεί νέες ευκαιρίες για πολιτιστικές και τουριστικές συνεργασίες. Αντίστοιχα, η Κύπρος θα μπορούσε να προωθήσει την ιστορία, τον πολιτισμό και τον τουρισμό της στην κορεατική αγορά, προσελκύοντας περισσότερους επισκέπτες και επενδυτές.
Συμπερασματικά, αν και η Κύπρος και η Νότια Κορέα ανήκουν σε δύο διαφορετικούς κόσμους, διαθέτουν πολλά κοινά συμφέροντα και σημαντικές δυνατότητες συνεργασίας. Μέσα από επενδύσεις στην τεχνολογία, την ενέργεια, τη ναυτιλία, τον τουρισμό και την εκπαίδευση, οι δύο χώρες μπορούν να οικοδομήσουν μια σχέση αμοιβαίου οφέλους, αποδεικνύοντας ότι οι μεγάλες αποστάσεις δεν εμποδίζουν τις μεγάλες συνεργασίες.
Νέα εποχή ανάπτυξης και επιτυχιών για το ΑΓΙΑ ΝΑΠΑ Soccer School
Παίρνει μορφή το έργο Sabai By the Sea
